Kaynak dil her ne olursa olsun metin dosyalarý, kayda deðer miktarda tekrar (fazlalýk) içerebilmektedir. Veri sýkýþtýrma, bu fazlalýðý kullanarak ileti etkinliðini artýrmayý ve bilgi depolama masrafýný azaltmayý amaçlar. Geleneksel olarak, kodlanan verinin çözülmesi sýrasýnda kaybýn tolere edilemeyeceði kritik uygulamalarda kullanýlmak üzere, çok çeþitli kayýpsýz sýkýþtýrma algoritmasý geliþtirilmiþtir. Belirli bir dereceye kadar veri kaybýnýn tolere edilebileceði kritik olmayan uygulamalar için, daha iyi etkinlik elde etmek adýna, kayýplý sýkýþtýrma algoritmalarýndan faydalanýlabilir. Bu çalýþmada, karakter tabanlý kayýplý sýkýþtýrma saðlamayý hedefleyen üç yeni teknik - Harf eþleme (LM), düþürülen sesliler (DV), ve karakterlerin deðiþtirilmesi (RC) modelleri – kullanýlarak geleneksel sýkýþtýrma algoritmalarýnýn performansýnýn iyileþtirilmesi öngörülmektedir. Adý geçen modeller Ýngilizce ve Türkçe örnek metinler üzerinde çalýþtýrýlarak sonuçlarý karþýlaþtýrýlmýþtýr. Buna ek olarak çalýþmada, önerilen modeller Huffman Kodlamasý ve Aritmetik Kodlama gibi yaygýn olarak kullanýlan geleneksel sýkýþtýrma algoritmalarýna ön yüz olarak kullanýldýðýnda kaydedilen performans iyileþme deðerleri de yer almaktadýr. Makale kapsamýnda, gelecekteki çalýþmayla ilgili olarak, herbir modelin mevcut performansýný artýrmaya yönelik çeþitli öneriler de sunulmuþtur.

Bu çalýþmada, farklý oranlarda uçucu kül ve silis dumaný ikameli kendiliðinden yerleþen beton (KYB) karýþýmlarýna ait basýnç, çekme dayanýmý ve elastisite modülü deðerleri arasýndaki iliþki araþtýrýlmýþtýr. KYB karýþýmlarý için çökme-yayýlma, t500, L-kutusu ve elek ayrýþma iþlenebilirlik deneyleri gerçekleþtirilmiþtir. Üretilen numuneler kalýptan alýndýktan sonra, toplam 28 gün süreyle 20±2 ºC suda kür edilmiþtir. Her bir beton özelliði için 3’er numune kullanýlarak, basýnç ve yarmada çekme dayanýmý ve elastisite modülü deneyleri yapýlmýþtýr. Bu deneylerden elde edilen çok sayýda veri kullanýlarak yapýlan regresyon analizi sonucu bulunan basýnç dayanýmý-çekme dayanýmý ve basýnç dayanýmý-elastisite modülü baðýntýlarý önceki çalýþmalara ait baðýntýlarla karþýlaþtýrýlmýþtýr. Sonuçta, bu çalýþmadan elde edilen basýnç-çekme dayanýmý ve basýnç dayanýmý-elastisite modülü baðýntýlarýnýn yüksek dayanýma sahip kendiliðinden yerleþen betonlarýn çekme dayanýmýný ve elastisite modülünü doðru tahmin etmede kullanýlabileceði sonucuna varýlmýþtýr.

Bu çalýþmada, Isparta ve yöresi iklim koþullarýna uygun teorik bir güneþ bacasý sistemi tasarlanmýþtýr. Bu tasarýya dayalý olarak deneysel çalýþma yapmak amacýyla Süleyman Demirel Üniversitesi-YEKARUM (Yenilenebilir Enerji Kaynaklarý Araþtýrma ve Uygulama Merkezi) tarafýndan, üniversite yerleþim alanýna bir prototip güneþ bacasý kurulmuþtur. Ayrýca, deneysel çalýþmalarýn ardýndan, bu tasarý esas alýnarak sistem teorik olarak modellenmiþtir. Daha sonra bu model, geliþtirilen bilgisayar programýna esas teþkil etmiþ ve çýktý olarak, sisteme ait performans parametreleri elde edilmiþtir. Elde edilen bulgular, yapýlan modelleme çalýþmasýnýn, Isparta ve yöresi iklim þartlarýna uygun güneþ bacasý tasarým ve performans parametrelerini belirlemekte yeterli olduðunu ortaya koymuþtur. Sonuçlar, güneþ bacasý teknolojisi ile elektrik üretiminin Isparta ve yöresi ile güneþ ýþýnýmýnýn yüksek ve güneþlenme süresi uzun olan benzer iklim þartlarýna sahip bölgeler için de uygun olduðunu göstermiþtir. Sonuçlar yorumlandýðýnda, güneþ bacasý elektrik üretim gücünün direkt olarak bölge güneþ verilerine, baca yüksekliðine ve toplayýcý sera alanýnýn büyüklüðüne baðlý olduðu görülmüþtür.

Kauçuk türü malzemelerin mekanik özellikleri malzemeye uygulanan þekil deðiþtirme hýzýyla deðiþtirmektedir. Uygulamadaki deformasyon proseslerinde kauçuk türü malzemeler konvansiyonel test cihazlarýnda test edilen þekil deðiþtirme hýzlarýndan daha yüksek hýzlarda deforme edilmektedir. Bu sebeple konvansiyonel test cihazlarýndan elde edilen mekanik özellikler yüksek þekil deðiþtirme hýzlarý için kullanýlamaz. Dolayýsýyla malzemenin deformasyonundaki þekil deðiþtirme hýzý bilinmeli bu hýzda malzemenin mekanik özellikleri belirlenmelidir. Özellikle bu durum malzemenin davranýþýný matematiksel olarak modelleyebilmek için önem arz etmektedir. Hazýrlanan çalýþmada, öncelikle, kauçuk türü malzemelerin çekme ve basma deformasyonu altýndaki mekanik özelliklerini belirlemek için uygulanan deneysel teknik ve cihazlar sonrasýnda ise literatürde kauçuk türü malzemeler için yapýlan deneysel çalýþmalar incelenmiþtir. Deneysel çalýþmalar yarý-statik, düþük hýzdaki dinamik, yüksek hýzdaki dinamik ve yüksek hýzdaki darbeli deneysel çalýþmalar olarak ayrýlmýþtýr.

Bu çalýþmada uyarýlabilir hücrelerde uyarý iletiminin elektriksel kuramý üzerinde durulmuþtur. Pasif kablo teorisinin esaslarýna yer verilmiþ ve uyarýlabilir hücreler ile ilgili genel diferansiyel denklemlerin türetilmesi yapýlmýþtýr. Aksonun pasif kablo model simülasyonu, MATLAB7.0.4/Simulink programý ile gerçekleþtirilmiþtir. Çalýþmanýn ana hedeflerinden biri olan gerçekçi modele eriþmek için, basitleþtirilmiþ ve revize edilmiþ iki model kullanýlmýþtýr. Aksonda yayýlan aksiyon potansiyeli dalga þekli olarak, MATLAB7.0.4/Simulink’te gerçekçi dalga þekli üretilmiþtir. Sonuçlardan görülmektedir ki; basitleþtirilmiþ modelde beklenildiði gibi minimum ve maksimum genlik deðerlerinde, uzunluk arttýkça artan zayýflamaya neden olmaktadýr. Basitleþtirilmiþ ve revize edilmiþ iki modelin simülasyon sonuçlarý karþýlaþtýrýldýðýnda revize edilmiþ model çýkýþýnda, minimum genliðin azaldýðý görülmektedir. Revize edilmiþ modelde; önerdiðimiz, olmasý gereken bir kapasite elemaný bulunmuþtur. Ama en önemli sonuç, bu kapasitenin hiperpolarizasyon süresini kýsaltmasýdýr.

Orta ölçekli bir dokuma iþletmesinde istatistiksel proses kontrol teknikleri kullanýlarak kontrol sistemi kurma çalýþmalarý yapýlmýþ ve bu kontrol sisteminin diðer dokuma iþletmeleri için de örnek oluþturabileceði düþünülmüþtür. Belirli bir örnekleme planýna baðlý olarak üretim parametrelerinin belirlenebilmesi ve bunlarýn kontrolünün saðlanabilmesi için sondaj kontrolleri ile dokuma iþlemi sýrasýnda oluþan duruþlar nedenleri ile birlikte incelenmiþ ve üretimi devam eden kumaþ üzerindeki hatalar tespit edilmiþtir. Bu çalýþmalar için üç farklý kord ve bir poplin dokuma kumaþýn üretimi izlenmiþtir. Yapýlan duruþ analizleri iplik, dokuma hazýrlýk, dokuma proseslerindeki mevcut problemler konusunda bilgi vermekte ve özellikle iplik kalite özelliklerine, dokuma makinesi ayarlarýna ve dokuma hazýrlýk iþlemlerine iþaret etmektedir. Dokuma kumaþ kalitesi ile ilgili yapýlan deðerlendirmeler incelenen tüm kumaþ tiplerinde iplikten gelen hata oranýnýn, dokuma hazýrlýk/dokuma prosesinden kaynaklanan hata oranýndan çok daha yüksek olduðunu göstermiþtir.

Orta ölçekli bir dokuma iþletmesinde istatistiksel proses kontrol teknikleri kullanýlarak kontrol sistemi kurma çalýþmalarý yapýlmýþ ve bu kontrol sisteminin diðer dokuma iþletmeleri için de örnek oluþturabileceði düþünülmüþtür. Belirli bir örnekleme planýna baðlý olarak üretim parametrelerinin belirlenebilmesi ve bunlarýn kontrolünün saðlanabilmesi için sondaj kontrolleri ile dokuma iþlemi sýrasýnda oluþan duruþlar nedenleri ile birlikte incelenmiþ ve üretimi devam eden kumaþ üzerindeki hatalar tespit edilmiþtir. Bu çalýþmalar için üç farklý kord ve bir poplin dokuma kumaþýn üretimi izlenmiþtir. Yapýlan duruþ analizleri iplik, dokuma hazýrlýk, dokuma proseslerindeki mevcut problemler konusunda bilgi vermekte ve özellikle iplik kalite özelliklerine, dokuma makinesi ayarlarýna ve dokuma hazýrlýk iþlemlerine iþaret etmektedir. Dokuma kumaþ kalitesi ile ilgili yapýlan deðerlendirmeler incelenen tüm kumaþ tiplerinde iplikten gelen hata oranýnýn, dokuma hazýrlýk/dokuma prosesinden kaynaklanan hata oranýndan çok daha yüksek olduðunu göstermiþtir.

Bu çalýþmada, iki kompozit levhayý birleþtirmek için yapýþtýrýcý kullanýlarak elde edilmiþ olan tek tesirli yapýþtýrma baðlantýsýnýn hasar analizi deneysel ve sayýsal metotlar kullanýlarak araþtýrýlmýþtýr. Baðlantý yapýlýrken yapýþtýrýcý olarak epoksi reçine ve yapýþan olarak ta karbon fiber takviyeli epoksi reçine matriksli dört tabakadan oluþan kompozit levhalar kullanýlmýþtýr. Sayýsal çalýþma sonlu elemanlar metodunu kullanarak çözüm yapan ANSYS programýnda yapýlmýþtýr. Sayýsal hasar yüklerini elde etmek için ilerlemeli hasar analizi metodu malzeme indirgeme kurallarý ile birlikte kullanýlmýþtýr. Hasar analizinde kompozit levhalar için Hashin Hasar Teorisi kullanýlýrken yapýþtýrýcý için Maksimum Asal Gerilme Hasar Teorisi kullanýlmýþtýr. Baðlantý mukavemeti üzerine yapýþtýrýcý kalýnlýðý, bindirme uzunluðu ve plaka geniþliðinin etkisi sayýsal olarak araþtýrýlmýþtýr. Sonuç olarak yapýþma yüzey alanýnýn deðiþiminin hasar yükleri üzerinde etkili olduðu görülmüþtür. Elde edilen sonuçlar tablolar ve grafikler halinde sunulmuþtur.

Trafik kazalarý pek çok etkenin bileþkesi sonucu meydana gelen, karmaþýk ve analizi zor bir konudur. Þehiriçi ulaþým aðlarýnda trafik kazalarýnýn azaltýlmasý için birçok çalýþma yapýlmakla beraber kaynaðýnda insan ve çevre faktörünü barýndýran trafik kazalarýnýn tam olarak önlenebilmesi mümkün olamamaktadýr. Bu nedenle özellikle þehiriçi ulaþým aðlarýnda kaza riski taþýyan linklerin belirlenmesi ve buna baðlý olarak gerekli önlemlerin alýnabilmesi oldukça önem arz etmektedir. Bu çalýþmada kaza riski taþýyan linklerin belirlenmesi amacýyla tehlike indeksi metodu kullanýlmýþtýr. Çalýþma alaný olarak Denizli kentinin trafik hacmi açýsýndan en yoðun bölgelerini içeren ulaþým aðý seçilmiþtir. Belirlenen ulaþým aðýnda tehlike indeksi uygulamasýnda kullanýlacak veriler toplanmýþ, bölgedeki linkler için tehlike indeksleri hesaplanmýþ ve risk derecelendirilmesi yapýlmýþtýr. Analizlerde kullanýlmak üzere, linkler üzerinde, sabah ve akþam zirve saatlerinde hýz ve hacim ölçümleri yapýlmýþtýr. Yapýlan risk analizi ve derecelendirilmesi sonucunda tehlike indeksi metodunun trafik kaza risk analizlerinde kullanýlabileceði ve bu sayede kaza sayýlarýnýn azaltýlabilmesi yönünde yapýlacak çalýþmalara temel oluþturabileceði belirlenmiþtir.

Bu çalýþmada, 1997-2006 yýllarýnda Türkiye’deki illerde meydana gelen þehir dýþý trafik kaza verileri kullanýlarak her il için ölüm ve yaralanma oranlarý hesaplanmýþtýr. Bu oranlara göre, hem geleneksel k-ortalamalar hem de bulanýk c-ortalamalar teknikleri kullanýlarak kümeleme analizi yapýlmýþtýr. Ýki yönteme göre yapýlan kümeleme analizi ile iller beþ kümeye ayrýlmýþtýr. En yüksek ölüm ve yaralanma oranlarýna sahip olan iller belirlenmiþtir. Elde edilen sonuçlar karþýlaþtýrýlmýþtýr. Bulanýk c-ortalamalar tekniðinin en az geleneksel k-ortalamalar tekniði kadar doðru ve tutarlý sonuçlar verdiði gözlenmiþtir.