Ýçmesuyu daðýtým sistemlerinde su kayýplarýnýn tespit edilmesi, azaltýlmasý, önlenmesi ve kontrol edilmesi, kaynaklarýn verimli bir þekilde kullanýlmasý ve sürdürülebilir kentsel su yönetimi için oldukça önemlidir. Su kayýplarý ile mücadelede uygulanacak yöntem ve izlenecek yola karar vermek için ekonomik analizin yapýlmasý gerekmektedir. Bu çalýþmada, içmesuyu daðýtým sistemlerinde su kayýplarýnýn azaltýlmasýnda, sýzýntý yönetimi aktiviteleri ve þebeke rehabilitasyonu için ekonomik analizin gerçekleþtirilmesi amaçlanmýþtýr. Bu amaçla Malatya ili merkez içmesuyu daðýtým sistemi uygulama alaný olarak seçilmiþtir. Rehabilitasyon yapýlmayan bölgelerde sýzýntý yöntemi faaliyetleri için yapýlan yatýrýmlarýn geri dönüþ süresi 3-4 ay hesaplanmýþtýr. Diðer taraftan rehabilitasyonu uygulanan bölgeler için yapýlan bölgelerde ilk yatýrým maliyetinin yüksek olmasýna baðlý olarak geri dönüþ süresi ortalama olarak 13-17 yýl arasýnda elde edilmiþtir. Hesaplanan bu geri dönüþ sürelerinden de anlaþýlacaðý üzere, þebeke rehabilitasyonu ilk yatýrým maliyeti oldukça yüksek olan bir araç olarak karþýmýza çýkmaktadýr. Bu nedenle bir daðýtým sisteminde su kayýplarýnýn tespit edilmesi, azaltýlmasý, önlenmesi ve kontrol edilmesinde fayda maliyet analizlerinin yapýlmasýnýn oldukça önemli görülmektedir.

Araçlar arasýndaki mesafeyi korumak için kriterlerin incelenmesi yolun üzerindeki davranýþlarý ve trafik akýmýný daha iyi anlamaya destek olur. Bu çalýþmada zaman aralýðý ve çarpýþma süresi kriterleri sürüþ simülatörü kullanarak incelenmiþtir. Zaman aralýðý,frenleme zaman aralýðý ve takip zaman aralýðý'na ayrýlýr. Sonuçlar çarpýþma zamainin(TTC) bir eþiðe ulaþmasýyla ve frenleme zaman aralýðýnýn(TH) 1.5 saniyeye yükseldiðini ve bu deðerden sonra sabit kaldýðýný gösterdi. Ayrýca frenleme zaman aralýðý ve takip zaman aralýðý arasýnda karþýlaþtýrma,zaman aralýðý' ný takip etmekten farklý olarak,frenleme zaman aralýðý'nin daha az varyansa sahip olduðunu ve deðerlerinin þeritler arasýnda önemli ölçüde farklýlýk göstermediðini gösterdi. Yani sürücü her zaman 1.1 saniye sabit bir frenleme zaman aralýðýsý gözlemlemeye çalýþýyor ve buna göre ön araca yaklaþmýyor kriterler arasýnda zaman aralýðý frenleme'nin en önemli faktör olduðu ve bunun dikkate alýnmasý otomobil
Takip eden modellerde faydalý olabileceði söylenebilir

Çalýþmada, saf baðlayýcý ve bu baðlayýcýlarla hazýrlanan modifiye bitümlerin farklý sýcaklýk ve frekanslardaki reolojik özellikleri belirlenmiþtir. Çalýþmada ana baðlayýcý olarak Batman TÜPRAÞ rafinerilerinden temin edilen B 50/70 sýnýfý saf bitüm kullanýlmýþtýr. Katký maddesi atýk yaðlar kullanýlmýþ olup katký oranlarý %2, %4, %6, %8, %10, %12 ve %14 olarak seçilmiþtir. Saf ve modifiye bitümlere 4 farklý (40, 50, 60 ve 70°C) sýcaklýkta ve 10 farklý frekansta (0,01 ile 10 Hz aralýðýnda) dinamik kayma reometresi (DSR) deneyi uygulanmýþtýr. Uygulanan DSR deneyleri sonucunda atýk madeni yað kullanýlarak hazýrlanan modifiye bitümlerin atýk bitkisel yað kullanýlarak hazýrlanan modifiye bitümlerden daha yüksek kompleks kayma modülü ve daha düþük faz açýsý deðerlerine sahip olduðu dolayýsýyla daha elastik davranýþ sergilediði belirlenmiþtir. Kompleks kayma modülü deðerleri üzerinde %2 ve %3 katký içeriklerinde atýk bitkisel yað %2 ve %4 katký içeriðinde ise atýk madeni yað modifikasyonunun daha etkin olduðu belirlenmiþtir. Modifiye bitüm hazýrlamada atýk madeni yaðýn, atýk bitkisel yaða göre daha etkin olduðu belirlenmiþtir.

Bu makalede, inþaat/yýkým (C&D) atýðý türlerinden biri olan asfalt atýk malzemesinin (RAP) yol altý drenaj sistemlerinde filtre malzemesi olarak kullanýlabilirliðinin tespiti için uzun süreli filtrasyon performansý incelenmiþtir. Geri kazanýlmýþ asfalt ve geotekstilden oluþan drenaj sisteminin zamana baðlý permeabilite davranýþýnýn belirlenmesi için yeniden tasarlanarak, geliþtirilen ve imalatý yaptýrýlan ASTM D 5101 deney düzeneðinde uzun süreli filtrasyon deneyleri (LFT) yapýlmýþtýr. Geliþtirilmiþ ASTM D 5101 deneyi ile geri kazanýlmýþ asfalt–geotekstil sisteminde oluþabilecek potansiyel týkanma mekanizmalarý, zaman ve akýþ yönüne baðlý olarak malzeme dane çapý daðýlýmýndaki deðiþimler belirlenmiþtir. Bu çalýþmada, uzun süreli filtrasyon deneyleri ile özellikle yol altý drenaj sistemlerinin teþkilinde kullanýlacak olan doðal filtre malzemeleri yerine geri kazanýlmýþ asfalt malzemenin kullanýlabileceðini göstermek amaçlanmaktadýr. Geri kazanýlmýþ asfalt malzemenin tekrardan kullanýmý ile depolama sorununun ortadan kalkmasýna, çevre kirliliðinin önlenmesine ve geoteknik mühendisliði açýsýndan sürdürülebilir malzeme yönetimine (SMM) katkýda bulunulmuþ olunacaktýr.
Makalede agrega ve geotekstilden oluþan drenaj sisteminin uzun süreli filtrasyon davranýþý, geliþtirilmiþ ASTM D 5101 deney sisteminde incelenmiþtir. Deðiþik hidrolik eðimler altýnda gerçekleþtirilen uzun süreli filtrasyon deneylerinde agrega-geotekstil sisteminin týkanma performansýný tanýmlayacak olan hidrolik eðim oraný (GR) ve geçirimlilik oraný (KR) deðerleri belirlenmiþtir. Çalýþmada agrega olarak geri kazanýlmýþ asfalt ve bu malzemenin filtrasyon performansýnýn karþýlaþtýrýlmasý amacý ile doðal agrega (NA) kullanýlmýþtýr. Geotekstil olarak týkanma açýsýndan en olumsuz durumu saðlayacak gözenek açýklýðýna sahip olan bir örgüsüz geotekstil tercih edilmiþtir.
Geliþtirilmiþ ASTM D 5101 deney sistemi kullanýlarak yapýlan deneyler sonucunda, geri kazanýlmýþ asfalt malzemenin performansýnýn doðal agrega sonuçlarý ile yeterli seviyede karþýlaþtýrýlabilir olduðu anlaþýlmýþtýr. Buna ek olarak, içeriðindeki bitüm malzeme oraný kontrol edildiði takdirde filtrasyon özellikleri bakýmýndan yol altý drenaj sistemlerinde agrega olarak kullanýlabilineceði düþünülmektedir. Böylece RAP’nýn yeniden kullanýmý ile sürdürülebilir malzeme yönetimine ve çevrenin korunmasýna katkýda bulunulmuþ olunacaktýr.

Bu çalýþmada, pomza agregasý içeren taþýyýcý hafif beton üretilmesi ve taþýyýcý hafif betonun enerji performansý açýsýndan deðerlendirilmesi amaçlanmýþtýr. Hafif beton üretimlerinnde uçucu kül ve metakaolin çimento ile ikame edilerek kullanýlmýþtýr. Karþýlaþtýrma yapmak amacýyla normal aðýrlýklý geleneksel beton üretilmiþtir. Üretilen betonlarýn basýnç dayanýmý, birim hacim aðýrlýk ve ýsý iletkenlik katsayýlarý ilgili standartlara uygun olarak belirlenmiþtir. Üretilen hafif betonlarýn birim hacim aðýrlýklarý 1880-1900 kg/m3 ve basýnç dayanýmlarý 20-27 MPa arasýnda deðiþmektedir. Betonlarýn ýsý iletkenlik katsayýlarý birim hacim aðýrlýklarý azaldýkça azalmýþ olduðu ve 0.54-1.0 W/mK arasýnda deðerler aldýðý görülmektedir. Üretilen betonlarýn belirlenen özellikleri örnek bir vaka için enerji simülasyon yazýlýmý DesignBuilder programý vasýtasýyla birincil enerji tüketimi ihtiyaçlarýný deðerlendirmek için kullanýlmýþtýr. Normal aðýrlýklý betona kýyasla, taþýyýcý hafif beton kullanýmý ile yýllýk enerji ihtiyacýnda %15-%19 oranýnda bir azalma görülmüþtür. Ayrýca, aylýk ýsýtma ve soðutma yükleri dikkate alýndýðýnda, taþýyýcý hafif betonlarýn ýsýtma enerjisi ihtiyacýný önemli derecede azaltmýþ olduðu görülmüþtür. Soðutma enerji ihtiyacý ise beton tipinden önemli derecede etkilenmemiþtir.

Bu çalýþmada, yetersiz derz mesafesine sahip orta yükseklikteki betonarme komþu binalarýn sismik etkiler altýndaki çekiçleme davranýþlarý incelenmiþtir. Orta yükseklikteki binalarýn temsil edilebilmesi için 5, 8, 10, 13 ve 15 katlý betonarme bina modelleri oluþturulmuþtur. Bu modellerin doðrusal elastik olmayan davranýþ özellikleri kolon ve kiriþ uçlarýna tanýmlanan plastik mafsallar ile yansýtýlmýþtýr. Doðrusal olmayan bina modelleri üç boyutlu (3B) kolon-kiriþ çerçeve sistemi olarak modellenmiþtir. Kelvin birleþim elemanlarý kullanýlarak döþemeden döþemeye baðlanan ikili bina modelleri türetilmiþtir. Kat adetleri farklý olan binalarýn kullanýmý ile birlikte toplam 30 adet farklý ikili model oluþturulmuþtur. Çarpýþmanýn görülmediði ikili modellerde 5 m boþluk býrakýlýrken, çarpýþmanýn görüldüðü modellerde ise 0 m derz mesafesi seçilmiþtir. Bu ikili binalar arasýndaki çekiçleme etkilerinin araþtýrýlabilmesi için TBDY-2018 ile uyumlu 22 adet gerçek ivme kaydý seçilerek ölçeklendirilmiþtir. Ölçeklendirilen ivme kayýtlarý 30 adet ikili modele uygulanarak toplam 660 adet zaman taným alanýnda dinamik analiz gerçekleþtirilmiþtir. Analizlerden elde edilen tepe deplasman talepleri, çarpýþmalý ve çarpýþmasýz durumlar için kýyaslanmýþtýr. Çalýþma sonucunda, komþu binalarýn çarpýþmasý sonucu yapý taleplerinde ciddi deðiþimler görülmüþtür. Komþu binalarýn periyot oranlarýna baðlý olarak çekiçleme etkisi ile deðiþen yapý talepleri için deplasman büyütme faktörleri (β) önerilmiþtir.

Yanýt Yüzey Yöntemi (YYY), yanýtýn optimum deðerini bulmak, baðýmsýz deðiþkenler ve yanýtlar arasýndaki iliþkiyi incelemek veya çok karmaþýk ve zaman alan sayýsal analizleri kýsaltmak için kullanýlmaktadýr. YYY, birçok mühendislik dalýnda yaygýn olarak tercih edilen bir yöntem olmasýna raðmen, bu yöntemin kullanýmý geoteknik çalýþmalarda sýnýrlýdýr. Bu çalýþmada, kür sýcaklýðýnýn, kireçle stabilize edilmiþ killi bir zeminin serbest basýnç dayanýmý ve kayma dayanýmý parametreleri üzerindeki etkisi incelenmiþtir. Çalýþma kapsamýnda, daha az deneysel çaba ile bu parametrelerin tahmin edilmesi için Yanýt Yüzeyi Yöntemi'nin kullanýlabilirliðinin incelenmesi amaçlanmýþtýr. Çalýþmada sýcaklýðýn etkisi beþ farklý kür sýcaklýðý seviyesi (3 °C, 13 °C, 23 °C, 33 °C, 43°C) ile kontrol edilmiþtir. 28 gün boyunca çeþitli sýcaklýklarda kürlenmiþ 40 adet stabilize edilmiþ zemin numunesi üzerinde üç eksenli basýnç (UU) ve serbest basýnç deneyleri yapýlmýþtýr. Deneysel tasarým, test sayýsýný azaltmak için Yanýt Yüzey Yöntemi ile gerçekleþtirilmiþtir. Bu kapsamda, numunelerin deviatör dayanýmýný tahmin etmek için istatistiksel olarak bir denklem YYY ile türetilmiþtir. Ýstatistiksel analizler, 18 adet örneðin deviatör dayanýmlarý dikkate alýnarak yapýlmýþtýr. Çalýþma sonucunda, Yanýt Yüzey Yöntemi ile daha az sayýda deney sonucu kullanýlarak numunelerin kayma mukavemeti ve serbest basýnç dayanýmlarýný doðru bir þekilde tahmin etmenin mümkün olduðu görülmüþtür.

Özellikle son otuz yýlda esnek üst yapý temellerinin geosentetiklerle güçlendirilmesi hýzla yaygýnlaþmýþtýr. Geosentetiklerle güçlendirmenin kaplama performansýný iyileþtirdiði bilinmesine karþýn güçlendirmeyi saðlayan mekanizmalar hala açýk deðildir. Bu çalýþmada, zayýf zemin üzerine geogridle güçlendirilmiþ temel dolgusuna sahip yollarda, trafik yükleri öncesinde ve sonrasýnda arazide yapýlan plaka yükleme deneyleri ile güçlendirmenin etkileri araþtýrýlmýþtýr. Arazi deneyi sonuçlarýndan zayýf zeminler üzerine inþa edilen granüler dolgu tabakalarýnda geosentetiklerle güçlendirmenin alt tabakalarýn taþýma gücünün yetersizliðinden kaynaklanan deformasyonlarýn azaltýlmasýnda iyi bir yöntem olduðu görülmüþtür.

Tekstil sanayisinde çeþitli boyalar kullanýlmaktadýr. Bu boyalarýn büyük kýsmýný da kararlý ve toksik olan azo boyalarý oluþturmaktadýr. Bu çalýþmada azo boya gruplarýndan Astrazon Black MBL boyasýnýn yenilikçi bir adsorbent ile giderimi araþtýrýlmýþtýr. Adsorbentin verimi renk giderimi, oksidasyon ve redüksiyon potansiyeli (ORP), FTIR (Fourier Transform Infrared Spectrometer), pH ve iyon sayýsý açýsýndan ele alýnmýþtýr ve elde edilen sonuçlar Taguchi metodu ile optimize edilmiþtir. Çalýþma sonucunda kullanýlan yenilikçi adsorbent ile %98.4-%99.6 aralýðýnda renk giderim verimi elde edilmiþtir. Adsorpsiyon sonrasý sývý ürünlerin pH’ý 6.10-6.89 aralýðýnda ve ORP 18.1 ve 64.2 mV aralýðýnda ölçülmüþtür. FTIR analizi sonuçlarýndan Astrazon Black MBL boyasýnýn çok kararlý olduðu gözlenmiþtir. Sonuç olarak çalýþmada kullanýlan adsorbent ile atýðýn baþarýlý bir þekilde deðerlendirilebileceði gözlenmiþtir. Ayrýca kullanýlan adsorbent bir maliyete sahip olmadýðý için iþletme maliyetinin az olmasýndan dolayý maliyet açýsýndan da yöntemin uygulanabilirliðini saðlamaktadýr.

Bu çalýþma, çöp sýzýntý sularýndan amonyum-azotun giderimi için ardýþýk anoksik hareketli yatak biofilm (AnoxHYBR) ve aerobik ardýþýk kesikli(AeAKR) reaktörün performansýný araþtýrmayý amaçlamaktadýr. Bu amaç için, AnoxHYBR ve AeAKR 48 saatlik döngü süresinde iþletilmiþtir. Her iki reaktör performansý kimyasal oksijen ihtiyacý (KOÝ), çözünmüþ organik karbon (ÇOK), inorganik karbon (ÝK), amonyum (NH4+), nitrit (NO2-), nitrat (NO3-), toplam azot (TA) renk (Pt-Co ve RES) ve pH parametreleri ile deðerlendirilmiþtir. Ek olarak, AeAKR performansý serbest amonyum (SA) ve serbest nitröz asit (SNA) konsantrasyonlarý açýsýndan deðerlendirilmiþtir. Ardýþýk sistemdekitoplam KOÝ ve amonyumun giderim verimi sýrasýyla % 75 ve % 65, AnoxHYBR'de NO3- giderim verimi yaklaþýk % 55 olarak elde edilmiþtir.AeAKR'de baþarýlý bir kýsmi nitrifikasyon prosesi gerçekleþtirilerek 24 saat ve 48 saatlik hidrolik bekletme süresinde sýrasýyla yaklaþýk 1630.16 ve 1702.92 mg/L nitrit birikimi gözlemlenmiþtir.Bu çalýþma, ardýþýk denitrifikasyon / kýsmi nitrifikasyon kullanýmýnýn, ham çöp sýzýntý suyundan KOÝ ve amonyumun giderimi için etkili bir yol olduðunu göstermektedir. Ancak, deþarj standartlarýna uygunçýkýþ su kalitesini elde etmek için ön ve/veya son arýtým olarakilave arýtma yöntemleri uygulanmasý önerilmektedir.

Batý Anadolu’da Eosen-Kuvaterner yaþ aralýðýnda volkanik kayaçlar yaygýn olarak yüzlek vermektedir. Erken Miyosen volkanitleri Kütahya ve çevresinde andezit, dasit ve riyolitler þeklinde temsil edilmektedir. Bu çalýþmada Emet Bor Havzasý’nda yüzeyleyen riyolitlerden oluþan volkanik birimin tüm kayaç, Sr-Nd-Pb ve O izotop jeokimyasý ile K-Ar jeokronolojisi verileri sunulacaktýr. Petrografik özellikleri incelenen volkanitler genel olarak vitrofirik porfirik dokuda gözleniyor olup, bileþimi genel olarak; plajiyoklaz, biyotit, kuvars, sanidin ve amfibol minerallerinden oluþmaktadýr. Kalkalkalen afinite gösteren ve yüksek-K içeren volkanitlerin, ana ve iz element deðiþimleri, kayaçlarýn geliþiminde plajiyoklas, amfibol, biyotit ve alkali feldispat fraksiyonlaþmasýnýn etkili olduðuna iþaret etmektedir. Ayrýca yüksek LILE ve LREE ile düþük Nb, Zr, Y ve Ti içerikleri; bu volkanitlerin geliþiminde fraksiyonel kristallenme, kabuk katkýsý ve/veya asimilasyonun kayaçlarýn oluþumunda önemli bir rol oynadýðýný ve ana magmalarýnýn zenginleþmiþ bir kaynaktan türediðine iþaret etmektedir. Tüm kayaç K-Ar yaþlandýrma yöntemi ile, incelenen volkanitlere ait örneðin yaþýnýn 21.4±0.6 My olduðunu göstermektedir. Elde edilen izotop sonuçlarýna göre; (87Sr/86Sr)i oraný 0.708885, (143Nd/144Nd)i oraný 0,512347 206Pb/204Pb izotop oraný 19.04, 207Pb/204Pb izotop oraný 15,6790 ve 208Pb/204Pb izotop oraný 37.9130 ve δ18O oraný ise 11.3 ‰ olarak belirlenmiþtir. Elde edilen jeokronolojik, jeokimyasal ve izotopik veriler incelenen volkanitlerin volkanik yay ortamýnda oluþtuðunu ve oluþumunda fraksiyonel kristallenme ile beraber ayrýca kaynak manto bölgesinde zenginleþme ve kabuk kirliliðinin/asimilasyon (AFC) süreçlerinin etkisini taþýdýðýný iþaret etmektedir.

Son yýllarda yapýlan çalýþmalar, kayaçlarýn çekme dayanýmlarýnýn, üretim yöntemi ve kazý ekipmaný seçimi, patlatma geometrisinin tasarýmý, þev stabilitesi ve yeraltý açýklýklarýnýn boyutlandýrýlmasý gibi konularda tasarým parametresi olarak etkin bir þekilde kullanýlabileceðini göstermiþtir. Kaya malzemelerinin çekme dayanýmýnýn belirlenmesine yönelik farklý deney yöntemleri kullanýlmaktadýr. Bu yöntemler, doðrudan ve dolaylý yöntemler olmak üzere iki farklý þekilde uygulanmaktadýr. Farklý araþtýrmacýlar tarafýndan raporlanan deney sonuçlarý doðrudan ve dolaylý çekme dayanýmý deðerleri arasýnda ve hatta dolaylý yöntemlerle elde edilen çekme dayanýmý deðerlerinin kendi aralarýnda oldukça farklýlýk olduðunu göstermektedir. Bu çalýþmada doðrudan ve yaygýn kullanýlan dolaylý yöntemlerden brezilya testi, 3 ve 4 nokta eðilme deneyleri yapýlarak, dolaylý yöntemlerden direkt çekme dayanýmýný tahmin edecek deneysel katsayýlar elde edilmiþtir. Ayrýca bu farklýlýðýn nedenini açýklamak için geometrik bir yaklaþým da önerilmiþtir. Bu yaklaþýma göre; çekme hasarýnýn oluþmasý için, numunenin belli bir bölgede aldýðý maksimum deðerin deðil, numunenin çekme gerilmesine maruz kalan hacmindeki ortalama gerilme deðerinin etkili olduðu benimsenmiþtir. Farklý deney yöntemlerinde farklý boyutlarda numuneler kullanýldýðýndan numunedeki ortalama gerilme, birim hacim baþýna düþen gerilme þeklinde ifade edilmiþ ve her bir dolaylý yöntemdeki ortalama gerilmeyi kolayca hesaplayabilmek için; numunedeki gerilme daðýlýmýný temsil eden ve “karakteristik birim hacim” diye adlandýrýlan geometrik þekil belirlenmiþtir. Bu geometrik þeklin hacmi o deney yöntemi için teorik katsayý olarak önerilmiþtir. Karbonat ve maðmatik kökenli kayaçlar için sýrasýyla deneysel katsayýlar; Brezilya testi için 0.47/0.55, 3 nokta eðilme deneyi (3NED) için 0.29/0.37, 4 nokta eðilme (4NED) deneyi için 0.37/0.43, teorik katsayýlar ise; Brezilya testi için 0.5, 3NED deneyi için 0.33, 4NED deneyi için 0.39-0.42 olarak bulunmuþtur. Elde edilen deneysel ve teorik katsayýlarýn birbirleri ile uyumlu olduðu görülmüþtür.

Yerbilimlerinde yerinde ölçümün mümkün olmadýðý yerlerde uydu verileri çok önemli araçlardýr. Özellikle gravite verileri gömülü yapýlarýn, yanal yönlü ortam deðiþikliklerinin tespitinde önemli Jeofiziksel yöntemlerdendir. Günümüzde birçok küresel uydu modelleri benzer problemlerin çözülmesinde kullanýlmaktadýr. Topex V28.1 veri seti diðer modellere göre çok daha sýk örnekleme aralýðýna sahiptir. Fakat genel uygulamada elde edilen veri seti serbest hava anomali deðerleridir. Bu nedenle uygulamacýlar kara verilerinin deðerlendirmesinde bu veri setini tercih etmemektedirler.
Bu çalýþmada örnekleme aralýðýnýn daha sýk olmasý nedeniyle Topex V28.1 veri setinden Bouguer Gravite Anomali deðerlerinin hesaplanmasý hedeflenmiþtir. Elde edilen sonuçlar EGM08 ve WGM 2012 sonuçlarý ile karþýlaþtýrýlmýþ uyumlarý denetlenmiþtir. Güç spektrumu yöntemi ile hesaplanan derinlikler irdelenmiþ, yanal yönlü türev sonuçlarý ile karþýlaþtýrýldýktan sonra 3 Boyutlu (3-B) Euler derinlik uygulamasý ile Batý Anadolu genel tektonik yapýsý içinde sonuçlar tartýþýlmýþtýr.

Çalýþmanýn amacý, 26 Eylül 2019 Marmara Denizi- Ýstanbul (Silivri) açýklarýnda meydana gelen Mw=5.8 büyüklüðündeki depremin, Türkiye Kuvvetli Yer Hareketi Ýstasyon aðýna (TR-KYHA) ait kayýtlar ile zemin etkilerini incelemektir. Bu kapsamda 46 istasyonda kaydedilen 3 bileþen ivme verileri tepki spektrum oranlarý yaklaþýmý kullanýlarak analiz edilmiþtir. Her bir kayýta ait tepki spektrum oranlarý hesaplanarak spektral büyütmeler ve yer baskýn periyotlarý hesaplanmýþtýr. Depremin meydana getirdiði yer sarsýntýsý, 150 km yarýçaplý 46 istasyonda 10 gal (cm/s2) üzerinde ivme deðerleri üretmiþtir. Kaydedilen en yüksek yer ivme deðeri deprem merkez üssünden 34.5 km uzaklýkta Ýstanbul, Küçükçekmece’de kurulu 3412 kodlu istasyonda 84.9gal olarak saptanmýþtýr. Aletsel verileri kullanarak çözümlenen ivme kayýtlarýnýn kesme dalga kýsýmlarý 0.3-1.5s baskýn periyotlarda ve 3-12 büyütmeler arasýnda deðiþen uzak istasyonlarda (>100 km, Kocaeli, Bursa ve Balýkesir) önemli deneysel sonuçlarýn ortaya çýkmasýna yol açmýþtýr. Ayný zamanda, geoteknik özellikleri iyi bilenen istasyonlarda ivme kayýtlarýna ait teorik yatay düþey spektral oranlar da hesaplanarak aletsel verilerle hesaplanan tepki spektrum oranlarý ile karþýlaþtýrýlmýþtýr. Bununla birlikte, 10-13 büyütme faktörlerine neden olan 1 s üzerinde baskýn periyotlu uzun salýnýmlar gösteren bina etkilerini (Kocaeli) ve sýð litolojilerde mevcut nispeten gevþek jeolojik formasyonlarda (Ýstanbul, Yalova) yüksek spektral büyütmeler saptanmýþtýr. Elde edilen aletsel bulgular ile uzak ve yakýn alanlarda ortaya çýkan zemin etkileri, sismik tehlike zararlarýnýn azaltýlmasýnda etkili bir rol oynayacaðý düþünülmektedir.