Bu çalýþmada, bakýr oksit nanopartiküller (CuO-NP'ler), siyah çay (BT), yeþil çay (GT) ve tarhun çayý (TT) sulu ekstraktlarý kullanýlarak biyosentez yoluyla elde edildi. Bitkilerin yapraklarýndan elde edilen ekstrelerin indirgeme mekanizmasýna etkisi araþtýrýlmýþtýr. Bitkilerden elde edilen ekstraktlarda indirgeyici ajan olarak kullanýlan polifenol miktarý Folin-Ciocalteu'nun yöntemine göre belirlendi. BT, GT ve TT ekstrelerinin toplam fenolik asit miktarlarý sýrasýyla 59.18, 42.81 ve 49.83 mg / L olarak bulundu. Bu özütler kullanýlarak sentezlenen CuO-NP'lerin özellikleri UV-görünür spektroskopi, Fourier kýzýlötesi dönüþüm spektroskopisi (FTIR), Taramalý Elektron Mikroskobu (SEM), Enerji Daðýtýcý X-ýþýný spektroskopisi (EDX) ve Atomik Kuvvet Mikroskobu (AFM) analizi ile incelenmiþtir. Ayrýca hazýrlanan CuO-NP'ler metilen mavisi (MB) gideriminde fotokatalizör olarak kullanýlmýþtýr. AFM sonuçlarýna göre, CuO-NP'lerin ortalama boyutu 10 ila 12 nm arasýnda belirlendi. Fotokatalitik aktivite ile ilgili olarak, BT, GT ve TT'den hazýrlanan CuO-NP'ler sýrasýyla 360 dakikada% 89,% 87 ve % 90 oranýnda boyayý giderdi. Fotokatalitik giderim çalýþmasýnda reaksiyon kinetiði sýfýr, birinci ve ikinci dereceden kinetik ile incelendi.

Bu çalýþmada, Okaliptüs camaldulensis Dehnh. yapraklarýnýn mikrodalga kurutulmasý bu esnada mikrodalga gücünün kuruma davranýþý, kuruma hýzý, kuruma süresi, kuruma kinetiði, nem diffüzivitesi, enerji tüketimi ve uçucu yað verimi üzerindeki etkisinin deðerlendirilmesi amaçlanmýþtýr. Yapraklar dört farklý mikrodalga güç seviyesinde (180, 360, 600 ve 720 W) kurutulmuþtur. Sonuçlar, artan güç seviyelerinin kuruma süresini azalttýðýný ve kuruma hýzýnýn arttýðýný göstermiþtir. Deneysel veriler, yaygýn olarak kullanýlan dokuz ince tabaka kurutma kinetiði modeline uydurulmuþ ve Page modelinin kurutma eðrilerine uyan en iyi model olduðu bulunmuþtur. Efektif nem diffüzivitesi 2.36×10-11 - 11.45×10-11m2/s aralýðýnda bulunmuþtur. Artan mikrodalga gücü, nem yayýlýmýnda bir artýþa yol açmýþtýr. Aktivasyon enerjisi Arrhenius denklemine göre 7.4225 W/g olarak belirlenmiþtir. Spesifik enerji tüketimi 8.56 ile 9.93 kWh/kg arasýnda deðiþmektedir. Maksimum uçucu yað verimi, 180 W mikrodalga gücünde kurutulan yapraklardan elde edilmiþtir.

Bu çalýþma, %2.5 mol farklý aðýr metal oksitler (HMO'lar), X2O3 (X: Bi, Gd, La, Sm) ile güçlendirilmiþ baryum-borotellurit (BBT), 20BaO-20B2O3-60TeO2 camýnýn doðrusal zayýflatma katsayýsý (LAC) ve yarý-deðer katmaný (HVL) olarak radyasyon zýrhlama özelliklerini incelemiþtir. Bu amaçla, teorik hesaplamalar için yeni geliþtirilen Phy-X/PSD programý uygulanarak beþ farklý cam sistemi (BBT: referans, BBTB: Bi2O3, BBTG: Gd2O3, BBTL: La2O3 ve BBTS: Sm2O3) araþtýrýlmýþtýr. Doðrusal zayýflatma katsayýsý (LAC) ve yarý deðer katmaný (HVL) 0.015 ila 15 MeV foton enerjilerinde bulundu. Sonunda, bulgularý anlamlandýrmak için bazý aðýr betonlar ve ticari radyasyon koruyucu camlarla karþýlaþtýrýldý. Yeni geliþtirdiðimiz BBT sistemimizde HVL kalýnlýklarýný azaltýrken, tüm HMO'larýn ilavesinin LAC'nin artmasýna katkýda bulunduðu söylenebilir. Özellikle BBTB camý, radyasyondan korunmada en iyi etkinliði saðladý. Ayrýca BBTB cam sistemi, ticari olarak bulunan camlarla rekabet edebilir, ve hatta kurþun oksit içeren camlarý geçmeyi baþarabilir. Bu çalýþma, farklý HMO'lara sahip BBT camlarýnýn radyasyondan korunma uygulamalarýnda etkili bir þekilde kullanýlabileceðini ortaya koymuþtur.

Genelleþtirilmiþ Öngörülü Kontrol (GPC), çok deðiþkenli prosesi etkili bir þekilde kontrol edebilme avantajýna sahip popüler bir Model Öngörülü Kontrol algoritmasýdýr. Bu çalýþmada, atýk yemeklik yaðdan kalsiyum-oksit katalizörlü biyodizel sentezinde tepkimeli damýtma kolonu prosesinin, NARIMAX model tabanlý doðrusal olmayan GPC ve ARX model tabanlý kesikli-zaman PID kontrol ile deneysel sýcaklýk denetimi incelenmiþtir. Deneyler öncesinde, tüm parametrelerin sýcaklýk ve biyodizel mol kesri üzerine etkileri HYSYS simülasyonu ile analiz edilmiþtir. Müteakiben, WCO akýþ hýzý ve kazan ýsý yükü ayar deðiþkenleri ve MATLAB'da geliþtirilen algoritmalar ve kodlar yardýmýyla denetim çalýþmalarý gerçekleþtirilmiþtir. SISO deneylerinde, ilgili ayar deðiþkeni ile kontrol edilen her bir bölgede önemli seviyede yakýnsak sýcaklýk cevaplarý elde edilmiþtir. MIMO deneyler açýsýndan ise, ayýrýmsýz doðrusal olmayan GPC haricinde, önerilen tüm yöntemlerde en nihayetinde ayar noktalarýna yakýnsama olduðu tespit edilmiþtir, ancak en iyi performans, daha az þiddetli etkileþim, salýným göstermeyen, daha küçük yerleþme zamaný, daha düþük IAE ve ISE’ye sahip ayýrýmlý doðrusal olmayan GPC ile elde edilmiþtir.

Þeker üretim süreci, birçok deðiþkenin etkileþim içinde olduðu karmaþýk bir süreçtir. Karmaþýk süreçlerin maliyet ve zaman gereksinimleri, bilgisayar tabanlý modelleme teknikleri ile azaltýlmakta ve elde edilen ürün kalitesi ile ilgili gerekli aksiyonlar zamanýnda alýnabilmektedir. Bu çalýþmada þeker üretimi için kalite kontrol kriterlerinden biri olan çözelti rengi, kristalizasyon aþamasý için çoklu doðrusal regresyon (MLR), yapay sinir aðý (YSA) ve uyarlanabilir sinirsel bulanýk çýkarým sistemi (ANFIS) ile tahmin edilmiþtir. Üretim verileri (brix, saflýk, pol, pH, kül, renk ve vakum sýcaklýðý) Ankara Þeker Fabrikasý Genel Müdürlüðü'nden alýnmýþtýr. Duyarlýlýk analizi sonucunda kül, renk ve vakum sýcaklýðýnýn tahmin edilen çýktý üzerinde en etkili parametreler olduðu belirlenmiþ ve model girdi deðiþkenleri olarak tanýmlanmýþtýr. Model performans kriteri olarak R ve MSE deðerleri kullanýlmýþtýr. ANFIS, MLR ve ANN'den daha iyi tahmin performansý göstermiþtir, R= 0.99.

Bu çalýþmada farklý molekül kütleli PS’lerin fonksiyonel modifikatörlerle (maleik anhidrit (MA) ve asetik anhidrit (AA)), BF3O(C2H5)2 katalizörlüðünde optimum reaksiyon þartlarýnda kimyasal modifikasyonu yapýlmýþ ve aromatik halkasýna aktif fonksiyonel gruplar (MAPS: -CO–CH=CH-COOH ve AAPS: –CO-CH3) baðlanmýþtýr. Sentezlenen modifiye PS’lere baðlanan karboksil ve asetil gruplarýn yapýsýna baðlý olarak fotolitografik özellikleri, çözünürlük tayini ve FT-IR analizi ile incelenmiþ ayrýca sensibilizatör-aktivatör borneol maddesinin fotolitografik özellikler üzerindeki etkisi araþtýrýlmýþtýr. Sonuçta optimum reaksiyon þartlarý PS: modifikatör mol oraný 1: 0,2; modifikatör: katalizör mol oraný 1: 1 olarak bulunmuþ ve düþük molekül aðýrlýklý PS’lerin yapýsýna daha fazla fonksiyonel grup baðlandýðý tespit edilmiþtir. Modifiye PS’lerin toluende PS’ye göre daha az çözündüðü (sýrasýyla %70,04 ve %85,48) tesbit edilmiþtir. Iþýnlamadan sonra yapýlan çözünürlük testlerinde en iyi deðer %54,51 ile MAPS’den elde edilirken AAPS’nin çözünürlük deðerlerinde dikkate deðer bir deðiþim olmamýþtýr (%83,46). Borneol maddesinin ilavesinden sonra yapýlan ýþýnlama iþlemiyle MAPS’nin çözünürlük deðeri %49,67’ye kadar düþerken, AAPS’nin çözünürlük deðerlerinde önemli bir deðiþim olmamýþtýr (%84,50). Ayrýca MAPS’lerde ýþýnlama süresine baðlý olarak çözünürlük deðerlerinde azalma gözlemlenirken bu durum AAPS’lerde görülmemiþtir. UV ýþýnlama sonrasýnda MAPS’lerin çözünürlüðündeki azalma MAPS’lerin ýþýða duyarlýlýk özelliði gösterdiðini ve ýþýnlama etkisiyle çapraz baðlanma yeteneðine sahip negatif fotorezist olduðunu göstermiþtir. Borneol’ün de fotorezist özelliði desteklediði görülmüþtür. AAPS’ler ise PS’ye göre daha düþük çözünürlük deðerleri vermesine karþýn UV-ýþýnlamadan sonra çözünürlük deðerlerinde dikkate deðer bir deðiþiklik görülmemiþ ve AAPS’lerin fotorezist özellik göstermediði belirlenmiþtir.

PVC, yaygýn olarak tercih edilen termoplastiklerden biridir. Plastikleþtirici katký maddeleri veya plastikleþtiriciler, PVC'de dipol baðlar arasý etkileþimi kýrmak ve genel olarak PVC'yi yumuþatmak için kullanýlmaktadýr. Plastikleþtiricilerin elektrik konektörleri, vinil zemin kaplamalarý, vinil su tutucularý, oyuncaklar, þiþe kapaklarý, medikal cihazlar gibi pek çok uygulamasý bulunmaktadýr. Plastikleþtiricilerin büyük çoðunluðunu çevreye zararlý ftalatlar oluþtursa da, Dioctyl tereftalat (DOTP), ftalat içermeyen bir plastikleþtirici olarak bilinir. Endüstride tercih edilen plastikleþtiricilerden biri olan DOTP, aromatik bir tereftalattýr. DOTP'nin doðrudan esterleþtirme ve transesterleþme olmak üzere iki ana üretim yöntemi bulunmaktadýr. Bu derlemede, DOTP plastikleþtiricinin farklý sentez reaksiyonlarý özetlenmiþtir. Literatürde, çalýþmalar genellikle farklý katalizör, çözücü, reaktan oranlarý ve sýcaklýk, basýnç, reaksiyon süresi gibi reaksiyon koþullarýna odaklanmaktadýr. Atýk PET ürünlerinden DOTP sentezlemek çevre dostu bir üretim yöntemidir. Ayrýca, baþlýca migrasyon, mekanik ve termal özellikleri olmak üzere DOTP ile plastikleþtirilmiþ PVC'nin özellikleri ele alýnmýþtýr. Sonuçlara göre, DOTP, PVC ile yüksek uyumluluða sahiptir ve DOTP ile Plastikleþtirilmiþ PVC iyi migrasyon, mekanik ve termal özellikler sergilemektedir. DOTP, iyi özelliklere, düþük üretim maliyetine ve düþük toksisiteye sahip olmasýndan dolayý gelecek vaat eden bir plastikleþtiricidir.

Endüstrinin pek çok dalýnda boyahane alanlarýnda boyama prosesi yer almaktadýr. Bu proseste çok çeþitli tehlikeli kimyasallar kullanýlmakta olup söz konusu kimyasallarýn yanýcýlýk, parlayýcýlýk ve alevlenebilirlik gibi özelliklerinden kaynaklý patlamalar meydana gelmekte ve ciddi ve ölümcül sonuçlar doðurabilmektedir. Patlayýcý ortam oluþturma ihtimali olan durumlarýn deðerlendirilerek riskin kontrol edilmesine yönelik tüm çalýþmalar ulusal mevzuatýn öngördüðü þekilde “Patlamadan Korunma Dokümaný (PKD)” çerçevesinde ele alýnarak yapýlmaktadýr. Patlayýcý ortamlarýn belirlenmesinde ulusal ve uluslararasý standartlarla ortaya konulan kavramlara, hesaplamalara ve diðer teknik düzenlemelere ihtiyaç duyulmaktadýr. Patlamadan Korunma Dokümanýnýn temeli patlayýcý ortamýn türünün ve boyutunun belirlenmesi aþamalarý oluþturmaktadýr.
Bu çalýþmada yerel bir iþletmede yer alan boyahanede karþýlaþýlan en önemli tehlikelerden biri olan gaz patlamasý riskine ilþkin olarak olasý tehlikeli bölgelerin tespit edilmesi için öncelikle proseste kullanýlan yanýcý sývý kimyasal maddelerin patlamaya sebep olabilecek fiziksel özellikleri ve bu kimyasallarýn iþletmedeki yayýlma kaynaklarý belirlenmiþtir. Sonrasýnda bu proseste patlayýcý ortam oluþmasýna sebep olabilecek sývýlarýn prosesteki hýz ve debileri önceden belirlenmiþ ve TSE EN 60079-10-1 standardý ile ortaya çýkan kýsýtlar kapsamýnda detay düzenlemeler içeren Ýtalya milli standardý (uygulama kýlavuzu) CEI 31-35 kullanýlarak tehlikeli bölge türü ve bu bölgenin boyutu belirlenmiþtir. Ýþletmeye patlayýcý ortamda kullanýlabilecek ekipmanlarýn belirlenmesi dahil kontrol ve güvenlik tedbirlerinin kararlaþtýrýlmasý ile ilgili önerilerde bulunulmuþtur.

Bu çalýþmada kompleks koaservasyon yöntemi ile aloe vera içeren mikrokapsüller %92 verimle üretilmiþtir. Bu üretim aþamasýnda katyonik ve anyonik polimer olarak sýrasýyla jelatin ve arap zamký, yüzey aktif madde olarak sodyum dodesil sülfat ve çapraz baðlayýcý ve kýlýf sertleþtirici madde olarak gluteraldehit kullanýlmýþtýr. Optik mikroskop ile küresel kapsüllerin varlýðý gösterilmiþtir. Elde edilen mikrokapsüller sýrasýyla çapraz baðlayýcý olarak silan içerikli baþlatýcý maddeler ve dimetildihidroksietilen üre kullanarak sol-jel yöntemi ve konvansiyonel yöntemle pamuklu kumaþlara aktarýlmýþtýr. Kumaþlar 100 oC’de 5 dk. kurutulduktan sonra 120 oC’de 4 dk. fikse edilmiþtir. Ýki farklý yönteme göre mikrokapsül aktarýlan kumaþlarýn koku salým özelliklerinin kullaným (4 hafta), yýkama ve aþýnma dayanýmý subjektif yöntemle deðerlendirilmiþtir. Sol-jel yöntemi ile mikrokapsül aktarýlan kumaþlarýn koku salým özelliklerinin kullaným ve aþýnma dayanýmlarýnýn konvansiyonel yönteme göre mikrokapsül aktarýlan kumaþlara göre geliþtiði tespit edilmiþtir. Ayrýca aloe vera yaðý içerikli mikrokapsül içeren nanosoller ile kaplanan kumaþlarýn S. aureus bakterisine karþý etkin antibakteriyel aktivite gösterdiði saptanmýþtýr.

Pamuk, giyim ve moda endüstrisinde önde gelen doðal liflerden birisidir. Bu yüksek talebin nedenlerinden biri, pamuðun doðal kaynaklardan elde edilen, biyolojik olarak parçalanabilen bir elyaf olmasýndan ötürü çevre açýsýndan güvenli bir ürün olduðu inancýdýr. Bununla birlikte, düþünülenin aksine, pamuk elyafýnýn hem yetiþtirme hem de iþleme sýrasýnda bazý ekolojik sakýncalarý da bulunmaktadýr. Sentetik polimerlerden elde edilen polyester gibi liflerin geri dönüþümü uzun bir süreden beri yaygýn olarak uygulanmaktadýr. Atýklardan elde edilip markalanan bazý sentetik iplikler de mevcuttur. Ancak geri dönüþüm oranlarý ele alýndýðýnda, pamuk liflerinde sentetik liflerde olduðu gibi yüksek bir oran ile karþýlaþýlmamaktadýr. Bu durumun nedenlerinden biri, geri dönüþtürülmüþ veya geri kazanýlmýþ pamuk ürünlerinin kalitesinin yetersiz olduðu görüþüdür. Bu çalýþmanýn amacý, geri kazanýlmýþ iplikten üretilen pamuklu dokuma kumaþlarýn çeþitli mekanik özelliklerini, karde pamuk ipliðinden elde edilenlerle karþýlaþtýrmak ve bu sayede geri kazanýlmýþ pamuk liflerinin giyim endüstrisindeki potansiyeline dikkat çekmektir. Bunun yaný sýra, çalýþmada pamuk yetiþtirme ve iþlemenin ekolojik sakýncalarý ile tekstil endüstrisinin pamuk geri kazaným sürecinde üstesinden gelmesi gereken mevcut zorluklar da ele alýnmýþtýr.

Bu çalýþmanýn amacý, dondurarak ve vakumla kurutulmuþ mürdüm eriklerinin (Prunus insitia) üç farklý sýcaklýkta (25, 45 ve 60°C) rehidrasyon özelliklerini incelemektir. Ýlk olarak, kinetik modeller (Weibull, Peleg, Üstel ve Birinci derece) matematiksel modeller oluþturmak ve rehidrasyon kinetiðini analiz etmek için tasarlanmýþtýr. Ýkinci olarak, yapay bir Chebsyhev aðý, modelleme kabiliyetini geliþtirmek için yeni bir aþýrý öðrenme makinesi tabanlý özellik çýkarma katmaný önerilecek þekilde rehidrasyon kinetiðinin modellenmesi için tasarlanmýþtýr. Deneysel veriler ve yapay modeller, rastgele seçilen veri setleri dikkate alýnarak analiz edilmiþ ve modellerin doðruluðunu karþýlaþtýrmak için hatalarýn kök ortalama kareleri hesaplanmýþtýr. Diklik ve öznitelik çýkarýmý nedeniyle önerilen geliþtirilmiþ Chebyshev aðý, mürdüm eriklerinin rehidrasyon davranýþýný açýklamak için en düþük RMSE deðerleri ile test edilen modeller arasýnda en iyi yaklaþým modeli olarak elde edilmiþtir. Önerilen Chebyshev aðýnýn, rehidrasyon ve kurutma makinelerinin gömülü tasarýmýnda cimri bir model olarak kullanýlabileceði ve böylece rehidrasyon ve kurutma özelliklerinin önceden doðru bir þekilde tanýmlanabileceði sonucuna varýlmýþtýr.

Bu makalede, farklý hidrokolloid kombinasyonlarýnýn (ksantan gam-guar gam, karregenan-guar gam ve karregenan-ksantan gam) sütlacýn fiziksel, duyusal, kimyasal ve tekstürel özelliklerine etkisi araþtýrýlmýþtýr. Depolama süresi ve farklý formülasyonlar serum ayrýlmasý, Hunter L, b deðerleri, sertlik, esneklik, sakýzýmsýlýk ve iç yapýþkanlýk deðerleri üzerinde istatistiki açýdan önemli seviyede etkilemiþtir (p<0.05). Depolama süresine baðlý olarak serum ayrýlmasý artýþ gösterirken, en düþük serum ayrýlmasý deðerine sahip olan depolamanýn sonunda karregenan-ksantan gam içeren sütlaç örneði olmuþtur. Sütlaçlarýn sertlik deðerleri 1.01-2.31 N, elastiklik deðerleri 6.28-12.71 mm ve sakýzýmsýlýk deðerlerini ise 0.426-0.872 N ve iç yapýþkanlýk 0.20-0.52 olarak tespit edilmiþtir. Panelistlerle yapýlan duyusal analiz sonucunda depolamanýn sonunda en yüksek koku, kývam ve tat puanýna guar gam–karregenan kombinasyonu ile hazýrlanan örneðin verdiði saptanmýþtýr. Hidrokolloid ilave edilmeyen örneðin genel beðeni puanlarý, diðer örneklere göre daha düþük olarak belirlenmesine raðmen, bu fark istatistiki açýdan önemli bulunmamýþtýr (p>0.05).

Bu çalýþmada, %100 tam tahýllý siyez unu (EF), 50/50 tam tahýllý siyez unu/tam tahýllý modern buðday unu (E-WGWF) ve %100 tam tahýllý modern buðday unu (WGWF) ile üretilen muffin keklerinin kimyasal, fiziksel ve duyusal özellikleri incelenmiþtir. Rafine beyaz buðday unu (WWF) yerine tam tahýllý siyez unu ve tam tahýllý modern buðday unu kullanýlmasýyla muffinlerin çözünmeyen ve toplam diyet lifi, Ca, K, Mg, P, Mn ve toplam fenolik madde içerikleri ile toplam antioksidan aktivite deðerlerinin arttýðý tespit edilmiþtir. EF ile üretilen keklerin en yüksek protein içeriðine sahip olduðu; kontrol kekin (C) iç rengi en açýk ve en sarý iken, %100 WGWF (WGM) ile üretilen kekin iç renginin en koyu ve en kýrmýzý olduðu saptanmýþtýr. Tüm keklerin hacim indeks deðerleri, spesifik hacimleri, simetri ve tekdüzelik indeksleri benzer bulunmuþtur. %100 siyez unu (EM) içeren keklerin en yüksek sertlik, yapýþkanlýk ve çiðneme deðerlerine sahip olduðu tespit edilmiþtir. SEM mikrograflarýnda;, EM, WGM ve E-WGWF ile üretilen (E-WGM) keklerin, daha yüksek miktarda diyet lifi nedeniyle daha büyük boyutlu hava gözeneklerine sahip olduklarý görülmüþtür. Duyusal deðerlendirmede, tüm kekler benzer koku, tat ve genel kabul edilebilirlik puanlarý almýþlardýr.