Bu çalýþmada AISI-430 ve HARDOX 500 çelikleri Cold Metal Transfer (CMT) kaynak tekniði ile kaynak edilmiþ, kaynak ve ITAB (Isý Tesiri Altýndaki Bölge) bölgelerindeki mekanik özelliklerinde meydana gelen deðiþimler incelenmiþtir. 100x130x6 mm boyutlarýndaki AISI 430 ve HARDOX 500 çelikleri, þerit testere ile standart ebatlarda kesilerek, AWS 307 ilave tel kullanýlarak CMT yöntemi ile birleþtirilmiþtir. Kaynaklý bölgelerin mekanik özellikleri ve mikroyapýsal deðiþimleri çeþitli analizlerle ve mikrosertlik, çentik darbe ve çekme testleriyle ve deney numunelerinin çekme testinden sonra kopan yüzeyleri SEM analizleri ile incelenmiþtir. Kaynak iþlemi 140 A, 130 A ve 120 A akýmlarda gerçekleþtirilmiþtir. Koruyucu gaz olarak %97.5 Argon ve %2.5 CO2 gazý kullanýlmýþtýr. Kaynak sonrasý optik görüntülerden morfolojilerdeki farklýlýklarýn oluþtuðu tespit edilmiþtir. ITAB bölgelerinde kaba taneler oluþmuþ, ancak bunlar CMT kaynaðýnýn düþük sýcaklýk girdisi ile sýnýrlý miktarlarda kalmýþtýr. EDS analiz sonuçlarýna göre bölgeler arasýnda atom geçiþleri olduðu tespit edilmiþtir. Sertlik analizinde, ITAB bölgelerinde ana metallere göre bir miktar sertlikte düþüþ olmuþtur. Çekme deneyinde 3 numune de AISI 430 ana malzeme kýsmýndan kopmuþtur. Uzama miktarlarý; 16.81 ile 17.90 mm arasýnda, çekme mukavemetleri de 417 ile 441 MPa arasýnda ölçülmüþtür. Çalýþma sonucunda CMT Kaynaðý ile birleþtirilen AISI 430 ve HARDOX 500 çeliklerinin kaynak bölgesindeki mekanik özelliklerinin önemli ölçüde arttýðý ve kaynak edilebilirliðin mümkün olduðu ortaya konmuþtur.

Bu çalýþmanýn amacý, nanokalsit (nano-CaCO3) partiküllerin vakum infüzyon yöntemiyle üretilmiþ karbon fiber/epoksi kompozitlerin mekanik performansý üzerine etkilerini incelemektir. Bu amaçla, nanokalsit (nano-CaCO3) partiküller aðýrlýkça farklý oranlarda (%1, %3 ve %5) epoksi matris içerisine ön-dispersiyon yöntemi ile entegre edilmiþtir. Referans ve nanokalsit partikül takviyeli karbon fiber/epoksi (KF/EP) kompozitler, vakum infüzyon yöntemi ile üretilmiþtir. Üretilen kompozit deney numunelerine ASTM standartlarýna göre kýsa-kiriþ kayma, son-çentik eðme ve Charpy darbe testleri gerçekleþtirilmiþtir. Buna ek olarak, kompozitlerin termomekanik davranýþlarý dinamik mekanik analizleri (DMA) ile belirlenmiþtir. Kýrýlma yüzeyleri taramalý elektron mikroskobu (SEM) ile incelenmiþtir. Sonuçlara göre, nanokalsit partiküllerin, referans KF/EP kompozitlere göre, ara yüzey kayma mukavemetini (ILSS), Mod-II kýrýlma tokluðunu ve Charpy darbe dayanýmýný sýrasýyla %17,4, %34,1 ve %10,0 oranýnda arttýrdýðý gözlemlenmiþtir. Bu yükleme koþullarý için, optimum nano-CaCO3 oranlarý sýrasýyla %1, %5 ve %3 olarak belirlenmiþtir. DMA analiz sonuçlarýna göre, nanokalsit partiküllerin kompozit camsý geçiþ sýcaklýðýna (Tg) önemli bir etkisi görülmemiþtir.

Teknolojik yenilikler elektronik cihazlarda deðiþiklikler getirmektedir. Ýletiþim çaðýndaki hýzlý geliþmeler frekans bantlarýný doldurmaktadýr. Wi-Fi-6’nýn kullanýldýðý frekanslardan biri olan 6 GHz de bu geliþmelerden payýný almaktadýr.. Bu çalýþmada, hem toplu elemanlar hem de mikroþerit iletim hatlarý kullanýlarak IEEE C Bandýnda kullanýlabilecek bir Butterworth bant geçiren filtre tasarlanmýþtýr. Ýletim hatlarýnýn uzunluk ve geniþliðinin nasýl bulunduðu ve ilgili deðerler deðiþtirilirken hangi hususlara dikkat edildiðine deðinilmiþ ayrýca eleman ve hatlardan oluþan birleþik bir filtre de sunulmuþtur. Kombine filtre tasarýmý sayesinde artan frekansla ilgili sorunlar aþýlmýþtýr. Tasarým sýrasýnda Butterworth normalize tablosu kullanýlarak 8. dereceden bir alçak geçiren filtre üretilmiþ akabinde bir rezonans devresi kullanýlarak 200 MHz bant geniþliðinde ve 6 GHz merkez frekanslý bir bant geçiren filtre elde edilmiþtir. Ýletim hattý boyutlarý; teorik formüller, ardýndan Matlab dosyalarý ve son olarak MWO-AWR optimizasyon aracý ile elde edilmiþtir. Üretilen voltaj kazancý grafikleri, FR4 alt tabaný üzerinde üretilen tasarýmlarýn Wi-Fi-6 için IEEE C bandýnda kullanýma uygun olduðunu göstermektedir.

Biyolojik anlamlýlýða sahip olan biyolojik nöron modelleri, canlý vücudundaki nöronlarýn karakteristiklerini tanýmlamaktadýr. Bu modeller, osilatörlere benzer þekilde tanýmlanabilmektedir. Osilatör yapýlarýnýn karakteristiklerini tanýmlayan kararlýlýk kontrolü ve senkronizasyon kontrolü gibi teoremlerin pek çoðu, biyolojik nöron modellerinin incelenmesi için de kullanýlabilmektedir. Son zamanlarda, doðrusal olmayan dinamik sistem uygulamalarýnda rotasyon dönüþüm iþlemi de dikkat çeken bir konu haline gelmiþtir. Rotasyon dönüþüm iþlemi sonrasýnda; doðrusal olmayan bir sistemin dinamik çekeri, rotasyon açýsýnýn deðiþimi ile arzu edilen herhangi bir doðrultuya yönlendirilebilmektedir. Literatürde doðrusal olmayan dinamik sistemlerin en bilinen örneklerinden biri kaotik osilatör yapýlarýdýr. Kaotik osilatörlerin dinamik çekerinin rotasyon dönüþümü vasýtasý ile kontrolü üzerine yapýlan pek çok çalýþma literatürde mevcuttur. Bununla birlikte; gerçek biyolojik sistemlerin dinamik karakteristiklerinde rotasyon deðiþimi gözlemlenmesine raðmen, biyolojik nöron modellerinin dinamik çekerinin rotasyon kontrolünü ele alan bir çalýþmaya rastlanýlmamýþtýr. Bu sebeple bu çalýþmada, Fitzhugh-Nagumo (FHN) modelinin rotasyon dönüþüm iþlemi ele alýnmýþtýr. Rotasyonlu FHN nöron modelinin karakteristik çýktýlarýný elde etmek için denge noktalarý hesaplanmýþtýr. Rotasyon dönüþüm iþlemi sonrasýnda, FHN nöron modelinin dinamik çekerinin rotasyonundaki deðiþim nümerik simülasyon sonuçlarýyla gözlemlenmiþtir. Son olarak hem rotasyon dönüþüm iþleminin iþlevselliðini desteklemek hem de biyolojiden esinlenerek geliþtirilen sistemler için ihtiyaç duyulan gerçek zamanlý iþaretleri elde etmek amacýyla; rotasyonlu FHN nöronu programlanabilir ve yeniden yapýlandýrýlabilir bir eleman olan ‘Alan Programlanabilir Kapý Dizisi-(FPGA)’ ile de gerçeklenmiþtir. Böylece, önerilen rotasyon dönüþüm iþlemi sayesinde nöral sistemlerde herhangi bir kuplajlama tanýmlamasýna ihtiyaç duyulmadan sistem dinamiklerinin faz ayarlamasýna müdahile edilebildiði gösterilmiþtir. Bu görüþten yola çýkarak; rotasyonlu FHN nöron modeli; matematiksel olarak modellenmiþ, nümerik simülasyonlarla desteklenmiþ ve donaným gerçekleþtirim çalýþmasý ile de doðrulanmýþtýr.

Mikro Elektro-Mekanik Sistem (MEMS) Tabanlý Atalet Ölçüm Birimleri (IMU), küçük, hafif ve maliyet etkinliði nedeniyle insansýz hava aracý (ÝHA) sistemlerinde tutum tahmini için yaygýn olarak kullanýlmaktadýr. Öte yandan, gürültülü çýkýþ, düþük hassasiyet, zayýf doðruluk ve önyargý kararlýlýðý gibi performansý etkileyen bazý dezavantajlarý vardýr. Ayrýca, MEMS tabanlý IMU sensörleri (ivmeölçerler ve manyetometreler ve jiroskoplar) baðýmsýz bir sistem olarak yeterli navigasyon çözümleri saðlayamaz. Güvenilir tutum tahmini elde etmek için literatürde farklý sensör füzyon teknikleri önerilmiþtir. Ancak bunlarýn çoðu, doðrusal olmayan ölçüm modelleri, doðrusal olmayan süreç dinamikleri ve uzun menzilli gezinme gibi durumlarda baþarýsýz olur. Bu çalýþma, dinamik hareket altýndaki bir ÝHA'da daha gürbüz bir tutum tahmini baþarmak için düþük maliyetli MEMS tabanlý IMU sensörlerinden alýnan manyetik alan, açýsal hýz ve ivme ölçümlerini birleþtiren yeni bir bulanýk kural tabanlý tamamlayýcý filtre sunmaktadýr. Önerilen yaklaþým, sistemin deðiþken dinamik hareketine göre tamamlayýcý filtrenin kesme frekansýný optimum deðere ayarlar. Böylece sabit kesme frekansý sorunu ortadan kaldýrýlýr ve sistemin deðiþen hareketlerinde bile daha saðlam bir tutum tahmini elde edilir. Hem gerçek deneyler hem de sayýsal simülasyonlar, sunulan yöntemin geçerliliðini doðrulamaktadýr.

Yapýsal destek, depolama, sinyal iletimi, savunma gibi organizmalarýmýz için çok önemli olan görevlerde yer alan proteinlerin birbirleriyle olan iliþkilerinin gösterildiði Protein – Protein etkileþim aðlarýný anlayabilmek hücresel süreçleri daha iyi anlayabilmeyi saðlamaktadýr. Bu amaçla yapýlan önemli çalýþmalardan birisi protein – protein etkileþim aðlarýndan protein komplekslerini tespit etmeye çalýþmaktýr. Protein komplekslerini tespit etmek için denetimli ve denetimsiz makine öðrenmesi yöntemleri kullanýlmýþtýr. Kullanýlan makine öðrenmesi yöntemlerinin birden fazla yöntem bir arada kullanýldýðýnda daha iyi performans ürettiði bilinmektedir. Buna benzer bilgilere dayanarak bu çalýþmada protein – protein etkileþim aðlarýndan protein komplekslerini tespit eden bir yöntem önerilmiþtir. Yöntem, ilk olarak protein – protein etkileþim aðlarýný proteinlerin biyolojik ve topolojik özelliklerini kullanarak aðýrlýklandýrýr. Ardýndan yerel ve global protein kompleksi çekirdeklerini tahmin eder. Sonra proteinlerin yapýsal modülerliðini ve oylama regresyon modelini kullanarak protein kompleksi tespit eden model oluþturur. XGB regresyonu, gauss süreci regresyonu, catboost regresyonu ve histogram tabanlý gradyan artýrma regresyonu denetimli öðrenme yöntemlerinin oylamalý regresyon modelinde birlikte kullanýldýðýnda daha baþarýlý sonuçlar elde edebileceðini öngörüyoruz. Modelin baþarýsýný diðer modellerle kýyasladýðýmýzda kýyaslanan modeller arasýnda birçok kez en iyi performansý göstermiþtir.

Bilimsel olarak, bir yöntemin etkinliði, mevcut senaryo, parametre ve/veya veriler içinde belirli bir süreci takip eden bir deðerlendirmeye dayalý olarak en iyi tahmin/hesaplama gücünü ifade eder. Ýyi bir tahmin için probleme en uygun yaklaþým(lar)ýn göz önünde bulundurulmasý ve ilgili testlerin güvenilir bir þekilde yapýlmasý gerekmektedir. Gýda güvenliði ve meyve kalitesi alanýnda yapýlan uygulamalý çalýþmalar, kullanýlan yöntemlerin doðruluðu, hýzý ve ekonomik parametrelerinin özellikle önemli olmasý ile birlikte kritik öneme sahiptir. Bu çalýþmada, literatürde ilk kez, Arduino tabanlý bir sýcaklýk ve gaz izleme sistemi (e-burun olarak isimlendirilir) ile kontrollü bir deney ortamýnda avokado meyvesinin çürümesi izlenerek verileri alýnmakta ve çürümeyi tespit etmek (sýnýflandýrmak) için bir makine öðrenmesi yöntemi olan destek vektör makineleri kullanýlmaktadýr. Bu çalýþmada, sýnýflandýrma için çok az eðitim verisi ile %98,5'in üzerinde test ve doðrulama baþarýsý elde edilmiþtir. Elde edilen sonuçlar, geliþtirilen e-burun tespit sonuçlarý ve soðuk hava deposunda diðer meyvelerdeki çürüme seviyesinin belirlenmesinde kullanýlan yöntem açýsýndan cesaret vericidir.

Çoklu organ yetmezliði olarak bilinen Sepsis hastalýðý yoðun bakýmlardaki tüm hastalar için, baþka her ne hastalýklara sahip olurlarsa olsunlar, birinci mortalite sebebidir. Bu çalýþmada yoðun bakým hastalarýnda sepsisi erken tahmin edebilen ve doktoru uyaran yoðun bakým ünitesi karar destek sistemi geliþtirildi. COVID-19 virüsünün varyantý ve yoðun bakým hasta sayýsý arttýðýndan bu çalýþma sepsis ile durumu kötüleþtirmeye yönelik bir önlem olarak geliþtirilmiþtir. Hekimin hastanýn sepsis durumunu daha iyi izlemesine yardýmcý olmak için kullanýcý dostu bir arayüz ve sistem tasarlanmýþtýr. Türk hasta deðerlerinin referans aralýklarýna göre sepsis tahmini yapan bir karar destek sistemi ihtiyacýný karþýlamak amacýyla geliþtirilmiþtir. Sepsisi erken tahmin etmede daha iyi bir sonuç için, belirli bir süre içinde elde edilen ve kullanýlan verilerin nasýl analiz edilmesi gerektiði ve daha yüksek performansý tahmin etmek için hangi yöntemlerin kullanýlabileceði sonucuna varýlmýþtýr. Çalýþmada tahmin için makine öðrenmesi (sýnýflandýrma ve regresyon), derin öðrenme algoritmalarý kullanýlmýþ ve elde edilen sonuçlar karþýlaþtýrýlmýþtýr. Araþtýrmalar sonucunda, 300 yoðun bakým hastasýna ait 122400 saatlik veriden oluþan ve Türk hastalarýnýn referans aralýklarýna göre yaklaþýk %88 ile %94 arasýnda baþarýlý sonuçlar tahmin eden yoðun bakým sepsis karar destek sistemi geliþtirilmiþtir.

Gastrointestinal bölgede yer alan anomalilerin teþhisi güncel bir araþtýrma alanýdýr. Bu bölgenin incelenmesi için kablosuz kapsül endoskopi (WCE), geleneksel endoskopinin risklerini önlemek ve aðrýsýz bir süreç saðlamak amacýyla tercih edilen alternatif bir teknolojidir. Fakat birçok avantaja sahip bu teknoloji, düþük çerçeve yoðunluðu sunmaktadýr. Verilerin kalitesini etkileyen bu durum, teþhis doðruluk oranýnýn düþmesine neden olmaktadýr. Bu çalýþmada KID Atlas Veri kümesi 2’den elde edilen WCE endoskopi görüntüleri kullanýlmýþ ve gatrointestinal bölgedeki inflammatory anomali, vascular anomali, polypoid anomali ve normal görüntü kategorilerinin tespiti için üç aþamalý yapay zeka destekli bir taný süreci geliþtirilmiþtir. Ýlk aþama için 5 farklý yaklaþým kullanýlarak görüntüler üzerindeki kritik noktalar belirginleþtirilmiþtir. Ýyileþtirilen bu görüntüler, bölge öneri temelli bir nesne tanýma algoritmasý ile sýnýflandýrýlmýþtýr ve kullanýlan yaklaþýmlara göre performans karþýlaþtýrmasý yapýlmýþtýr. Ýkinci aþamada, ilk aþamada maksimum performans gösteren iyileþtirilmiþ verilere görüntü çoðaltma tekniði uygulanmýþtýr. Böylece dengeli ve yeterli sayýda görüntü içeren bir veri kümesi oluþturulmuþtur. Üçüncü aþamada bu güncel veri kümesi beþ ayrý nesne tanýma algoritmasý ile sýnýflandýrýlmýþtýr. Ancak her bir algoritmanýn sahip olduðu bireysel baþarý farklýdýr. Bu nedenle her bir kategori için kararlý çýktýlar elde etmek ve kategoriler arasýnda dengeli bir tespit süreci oluþturmak için topluluk öðrenme yaklaþýmý kullanýlmýþtýr. Son olarak inþa edilen bu hibrit yapý ile kategoriler arasýnda dengeli ve kararlý bir tahmin iþlevi saðlanmýþtýr.

Bu çalýþmada, karayollarý kenarlarýnda inþa edilen konsol istinat duvarlarýnýn gerçek proje deðerlerine göre incelenmiþtir. Ýç Anadolu, Marmara ve Karadeniz gibi Türkiye'nin farklý bölgelerinde arazide uygulanan 28 adet istinat duvarý projesi deðerlendirilmiþtir. Sürþarj yükü deðeri, don derinliði, yeraltý su seviyesi, zeminin yüzey eðimi ve duvar yüksekliði deðiþken parametreler olarak seçilirken; temel zemini, granüler dolgu ve doðal zemin özellikleri sabit parametreler olarak kabul edilmiþtir. Her bir duruma göre devrilme, kayma ve taþýma kapasitesine karþý güvenlik sayýsýnýn teorik hesaplamalarýnýn tamamlanmasýnýn yaný sýra maksimum yatay yer deðiþtirme deðerlerini bulmak için Plaxis yazýlýmýnda iki boyutlu sonlu eleman modelleri çözülmüþtür. Konsol duvarlarýn statik analizlerinde Rankine aktif ve pasif toprak basýncý teorileri kullanýlmýþtýr. Sonuçlara göre sürþarj yükü, zeminin yüzey eðimi, duvar yüksekliði ve yeraltý suyu seviyesi artarsa, güvenlik faktörüne baðlý stabilite durumlarý azalmaktadýr. Buna ek olarak, daha derindeki temel seviyesi, devrilme davranýþýný etkilemezken kayma ve taþýma kapasitesine karþý güvenlik faktörünü arttýrmaktadýr. Diðer dýþ etkenlerden ziyade yeraltý suyunun konumu baskýn parametre olarak öne çýkmaktadýr. Dolayýsýyla, diðer kriterler karþýlansa dahi, güvensiz ve ekonomik olmayan koþullar nedeniyle 15 m'den daha yüksek betonarme konsol istinat duvarý tasarým yüksekliði önerilmemektedir.

Bu çalýþmada, Türkiye'nin iki farklý ocaðýndan temin edilen ham perlit agregasý ile üretilen beton karýþýmlarýnýn mekanik ve taþýným özellikleri, kýrma kireçtaþý agregasý içeren beton karýþýmlarý ile kýyaslamalý olarak incelenmiþtir. XRD analizi, perlit agregalarýnýn kabaca benzer kristal bileþenleri içerdiðini göstermiþtir. Ancak Erzincan perlitinin daha fazla amorf faz içerdiði görülmüþtür. Ayrýca Ýzmir perlitinin su emmesi %7.25 ile %12.45 arasýnda olup su emmesi %5.08 ile %7.45 arasýnda deðiþen Erzincan perlitinin çok üzerinde olduðu saptanmýþtýr. Ancak 100 ve 500 devir Los Angeles deneyi aðýrlýk kayýplarýndan kullanýlan agregalarýn yeterli ve üniform bir sertliðe sahip olduðu anlaþýlmýþtýr. Çalýþma kapsamýnda üç farklý su/çimento oranýna sahip (0.69, 0.56 ve 0.41) 9 farklý beton karýþýmý hazýrlanmýþtýr. Sonuç olarak, ham perlit agregasý ile üretilen betonlarýn birim hacim aðýrlýklarýnýn hafif beton sýnýrlarý içerisinde kaldýðý, kontrol betonuna oranla %15-21 daha hafif olduðu bulunmuþtur. Buna karþýlýk Erzincan perliti içeren betonlar, benzeri kireçtaþý agregasý içeren kontrol karýþýmlarýna göre %12-41 arasýnda daha düþük basýnç dayanýmý göstermiþtir. Hem mekanik hem de taþýma özellikleri açýsýndan en düþük performans Ýzmir perlit agregalý beton karýþýmlarýndan elde edilmiþtir.

Basýnç geciktirmeli osmoz (PRO) kullanarak deniz suyu ve nehir suyunun tuzluluk gradyanýndan enerji elde etmek son yýllarda önemli bir araþtýrma konusu olmuþtur. Ancak, piyasa-daki mevcut membranlarýn performansý düþük olduðundan, yüksek güç yoðunluðuna ve basýnç direncine sahip etkili PRO membranlarýna ihtiyaç duyulmaktadýr. Bu çalýþmada, sentetik ve gerçek su numuneleri kullanýlarak L-DOPA+TiO2 modifiye BW30-LE membranlar ile PRO prosesinin özgül enerji potansiyeli deðerlendirilmiþtir. Polyamid BW30-LE RO mem-braný, L-DOPA, L-DOPA+aðýrlýkça %0.5 Ti02 ve L-DOPA+aðýrlýkça %1 Ti02 ile modifiye edilmiþtir. Hidrolik basýnç ve sýcaklýðýn güç yoðunluðu üzerindeki etkisi 5, 10 ve 15 bar basýnçlarý ile 10 °C, 20 °C ve 30 °C dereceleri için deðer-lendirilmiþtir. TiO2 nanoparçacýklarýnýn L-DOPA ile birleþtirilmesi, yüzey hidrofilikliðini ve membran yüzeyinin pürüzlülüðünü artýrarak su akýþýný arttýrmýþtýr. L-DOPA+aðýrlýkça %1 TiO2 ile modifiye edilmiþ BW30-LE mem-bran için 15 bar basýnçta maksimum özgül güç 1,6 W/m2 olarak gözlendi. Ayrýca, çekme çözeltisi olarak Akdeniz ve Ege, Karadeniz su örnekleri, besleme çözeltisi olarak Seyhan, Ceyhan, Büyük Menderes, Gediz, Yeþilýrmak ve Kýzýlýrmak nehirleri kullanýlmýþtýr. En yüksek ozmotik güç yoðunluðu, BW30-LE/L-DOPA+aðýrlýkça %1 TiO2 membraný ile tuzluluk farklýlýklarý en yüksek olan besleme çözeltisi olan Ceyhan Nehri ve çekme çözeltisi olan Akdeniz suyu kullanýlarak elde edilmiþtir. Akdeniz ve Ceyhan Nehri karýþýmýnda en yüksek güç yoðunluðu 10 bar basýnçta 30 ± 5°C'de 0,70 W/m2 ile elde edilmiþtir.

Bu çalýþmada, Emet konsantratör tesisi katý atýk killeri kullanýlmýþtýr. Karakterizasyon testlerinden elde edilen veriler ile 0.5 mm tane boyutu altýnda kalan, 1942–2035 ppm aralýðýnda Li tenörlü numune fraksiyonu ile çalýþmaya karar verilmiþtir. Kil numunesi ile tuz karýþýmlarý, farklý oranlarda harmanlanarak; ilk aþamada tuz türü ve oranýnýn, ikinci aþamada kavurma süresi ve sýcaklýðýnýn liçe etkisi ölçülmüþtür. Kavurma çalýþmasýnda kullanýlan parametrelerin etkinliði, lityum ekstraksiyon çalýþmalarý ile deðerlendirilmiþtir. Çalýþmanýn üçüncü aþamasý olan liç uygulamasýnda ise, H2SO4 konsantrasyonu ve liç süresi dikkate alýnarak çalýþma tamamlanmýþtýr. Gerçekleþtirilen iþlemlerle öncelikle, Numune/tuz karýþým oraný 1/1, tuzlarýn ise kendi arasýnda NaCl (0.6) – CaCl2 (0.4) oranlarýnda harmanlanmasýyla elde edilen karýþýmýn; 900°C sýcaklýkta 1 saat kavrulmasý sonucu %77.26 Li kavurma verimi elde edilmiþtir. Daha sonra, kavrulmuþ malzemenin 0.4M H2SO4 varlýðýnda 1 saat liç iþlemine tabi tutulmasý ile liç verimi %89.61 Li olarak tespit edilmiþtir.

Bu çalýþmada AgNO3’ün oksidasyon ajaný olarak kullanýlmasý ile polianilin (PANI) polizerizasyonu grafen oksit (GO) nanotabakalarýnýn yüzeyinde gerçekleþtirilmiþ olup tek basamaklý ve basit bir yöntem ile GO-Ag-PANI üç bileþenli nanokompoziti elde edilmiþtir. GO nanotabaklarýnýn yüzeyinde eþ anlý olarak gerçekleþen PANI polimerizasyonu ve Ag nanotanecik oluþum prosesleri sonucunda GO yüzeyi homojen bir þekilde PANI ile kaplanmýþ olup Ag nanotanecikleri PANI polimerik matrisinde baþarýyla üretilmiþtir. Hazýrlanan nanokompozit sulu çözeltide yok yüksek kolloidal kararlýlýk, NIR bölgesinde kuvvetli absorbans yeteneðine sahiptir. 808 nm dalga boyunda uygulanan farklý lazer güç yoðunluðu (1.0, 1.5 ve 2.0 W/cm2) ve fotoajan deriþimine (0.025, 0.05 ve 0.1 mg/mL) baðlý olarak GO-Ag-PANI sulu dispersiyonu çok yüksek maksimum sýcaklýk farký deðerleri sergilemiþ olup, yüksek fototermal dönüþüm verimi (45.9%) ortaya koymuþtur. Ayrýca tekrarlý ýsýtma-soðutma döngüsüne tabi tutulan nanokompozitin çok yüksek fotokararlýlýða da sahip olduðu belirlenmiþtir. Yüksek fototermal performans sergileyen GO-Ag-PANI üç bileþenli nanokompoziti fototermal uygulamalar konusunda büyük potansiyele sahiptir.