Bu çalýþmada betonun basýnç dayanýmýna etki eden faktörler araþtýrýlmýþtýr. Betonun önemli özellikleri; homojenlik, iþlenebilirlik, yoðunluk, permeabilite, deformasyon ve basýnç mukavemeti olmaktadýr. Bunlardan beton basýnç mukavemeti diðer bütün özelliklerin bir göstergesidir. Beton mukavemetindeki deðiþiklikler betonun diðer özelliklerine de baðlýdýr. Çimento türü, agrega türü ve granülometri, sýkýþtýrma, kür ve beton üretim teknikleri, beton kalitesini etkileyen faktörlerdir. Bu çalýþmada elde edilen sonuçlara göre, çimento türü faktörü % 10, granülometri % 11, beton üretim þekli % 21, betonun kompaksiyonu % 26 ve betonun bakýmý % 32 oranýnda beton basýnç mukavemeti üzerinde etkili olmuþtur.

Son yýllarda kimyasal katký maddelerini içermeyen, tuz oraný azaltýlmýþ ve mümkün olduðunca az iþlem görmüþ gýdalara karþý tüketicilerin ilgisi gittikçe artmaktadýr. En az þekilde iþlem görmüþ gýdalarýn mikrobiyolojik güvenliðinin saðlanmasý ise özel uygulamalarý gerektirmektedir. Mikroorganizma ve enzimlerin gýdalarý koruyucu amaçlý kullanýmý biyolojik koruma olarak adlandýrýlmaktadýr. Gýdalarýn üretiminde antimikrobiyal etkiye sahip en önemli mikroorganizma grubu laktik asit bakterileridir. Laktik asit bakterileri, etin doðal florasýnýn bir bileþeni olmakla birlikte, etin iþlenmesi sýrasýnda florada baskýn hale gelmektedir. Bu derlemede laktik asit bakterilerinin bakteriosinleri ile et ve et ürünlerinde biyolojik koruyucu olarak kullanýmlarý incelenmiþtir.

Bu çalýþmada, son teknoloji uydu görüntüleme sistemlerinde yoðunlukla kullanýlan doðrusal dizin (pushbroom) tarayýcýlar incelenmiþtir. Tarihsel geliþim süreçlerine deðinildikten sonra, günümüzde bu teknikten yararlanan uzayda yerleþik uydu algýlayýcýlarýnýn; özellikle Fransýz SPOT, Alman MOMS, Hint IRS ve Japon JERS uydularýnýn optik ve geometrik tasarýmlarý üzerinde detaylý olarak durulmuþtur. Son olarak, bu sistemlerin harita yapým amaçlý kullanýmlarda saðlayacaklarý doðruluk düzeyleri ortaya koyulmuþtur.

Ýnceleme alanýnda yer alan Üst Miyosen-Alt Pliyosen yaþlý Ulumuhsine formasyonu sýð, açýk göl ve akarsu ortamýnda oluþmuþtur. Formasyonun litolojilerini ince-orta tabakalanmalý, laminalý ve bol fosilli kireçtaþý, ince- çok kalýn tabakalanmalý çamurtaþý, ince-çok kalýn tabakalanmalý marn, ince-kalýn tabakalanmalý dolomit ile ara seviyeler halinde stromatolitik kireçtaþý, tüfit, çört bantlarý ve kömürlü seviyeler oluþturmaktadýr. Ayrýca, göl ortamýnda, sualtý daðýtýcý kanal ve türbidit niteliðinde, akarsu ortamýnda da kanal ve bar çökelleri þeklinde konglomera ve kumtaþý düzeyleri kapsamaktadýr. Kýrmýzý, gri, ender olarak da yeþil renkli kumtaþlarý, ince-kalýn tabakalanmalý ve bazý düzeylerde iyi, bazý düzeylerde kötü boylanmalýdýr. Sedimanter yapý olarak derecelenme, kama þekilli çapraz tabakalanma, simetrik ripýlmark ve laminalanma sunmaktadýr. Ýncelenen kumtaþlarý litik kumtaþý ve litik vake, litarenit, feldispatik litarenit ve sublitarenit bileþimindedir. Bileþenlerini çoðunlukla kayaç parçasý ve kuvars, az olarak da plajioklas, biyotit, muskovit, opak mineral ve epidot oluþturur. Mineralojik ve dokusal açýdan olgunlaþmamýþ olan kumtaþlarýnýn baðlayýcýsýný çoðunlukla kalsit çimento ve kil matriks ile az olarak da demiroksit çimento oluþturur. Tektonik ortam açýsýndan kumtaþlarýnýn ana kaynaðý yeniden oluþum (bindirme, çarpýþma, kara yükselimi) ve yeniden oluþan litik parçalar bölgesidir.

Ýnceleme alanýnda en altta Bolkar grubuna ait Dedeköy (Üst Permiyen) ve Gerdekesyayla (Alt-Orta Triyas) formasyonlarý yer alýr. Dedeköy formasyonu; dolomitik kireçtaþý ve mermerlerden oluþur ve taban dokanaðý inceleme alanýnda gözlenmez. Dedeköy formasyonu üzerine uyumlu dokanakla fillit, dolomitik kireçtaþý ile kalkþist ardalanmasýndan oluþan ve kireçtaþý olistolitleri kapsayan Gerdekesyayla formasyonu gelmektedir. Bolkar grubu üzerine uyumsuz olarak konglomera ve kumtaþýyla baþlayan, kumlu kireçtaþý, killi kireçtaþý ara tabakalarý kapsayan kumtaþý-þeyl ardalanmasýndan oluþan Halkapýnar formasyonu (Üst Paleosen-Orta Eosen) gelmektedir. Halkapýnar formasyonu içinde andezit, bazalt ve diyabaz dayklarý ile bunlara ait bloklar da yer almaktadýr. Halkapýnar formasyonu üzerine uyumsuz olarak konglomera ve kireçtaþlarýndan oluþan Kepeztepe formasyonu (Üst Miyosen-Alt Pliyosen) gelir. Bu birimdeki kireçtaþlarý genellikle stromatolitik olup stromatolitlerin geliþiminde Schizothrix sp., Phormidium sp ve/veya Scytonema sp. gibi alg cinsleri etkili olmuþtur. Tüm bu birimler üzerinde ise Kuvaterner yaþlý akarsu çökelleri, yamaç molozlarý ve alüvyonlardan ibaret genç oluþuklar açýlý uyumsuz olarak yer almaktadýr.

Konya ana tahliye kanalý Konya ovasýnýn drenaj sularýný toplayarak tuz gölüne boþaltmaktadýr. Konya ovasýnda Konya þehri atýk sularýnýn tabi bir drenaj noktasý bulunmamasý sebebiyle kent atýksularý da bu kanala deþarj edilmektedir. Kanal güzergahý boyunca bu drenaj sularý ve atýk sular sulama suyu olarak kullanýlmaktadýr. Bazý klorlu organik bileþikler toksik ve kanserojen olduklarý bilinen bileþiklerdir. Bu çalýþmada Konya atýksularýnýn deþarj edildiði ana tahliye kanalýndan alýnan saatlik, günlük ve aylýk numuneler gaz kromotoðraf (GC) ile analiz edilerek klorlu organik bileþik içerikleri araþtýrýlmýþtýr.

Bu çalýþmanýn amacý, ülkemizin önemli bir tarým ürünü olan çayýn önemli bileþenlerinden biri olan kafeinin, su ve bazý organik çözücüler arasýndaki daðýlma katsayýlarýnýn sýcaklýða baðlý olarak deðiþiminin incelenmesidir. Çalýþmada kullanýlan organik çözücüler kloroform, etilasetat, n-butil asetat, karbon tetraklorür ve benzendir. Deneysel çalýþmada hazýrlanan % 1`lik (hacmen) kafein çözeltisinden belirli miktar alýnarak çözücü ile birlikte karýþtýrýlmýþ ve yapýlan analizler sonucunda kafein miktarý tespit edilmiþtir. Bu iþlem dört ayrý sýcaklýkta gerçekleþtirilerek daðýlma katsayýlarýnýn sýcaklýða ne þekilde baðlý olduklarý incelenmiþtir. Yapýlan deneysel çalýþmalar sonucunda en yüksek daðýlma katsayýsý kloroformla elde edilmiþ ve kloroform ile elde edilen daðýlma katsayýlarýnýn kullanýlan diðer çözücülerin aksine sýcaklýkla azaldýðý tespit edilmiþtir.

Bu çalýþmada antrakinon esaslý tekstil boyarmaddeleri için önemli hammaddelerden birisi olan kinizarinin eldesi üzerine sýcaklýðýn etkisi araþtýrýldý. Bu amaçla laboratuvar þartlarýnda üç farklý sýcaklýkta deney gerçekleþtirildi. Elde edilen ürünlerin erime noktalarý tayin edildi ve IR spektrumlarý çekildi. Bu tarzda optimum verim için sýcaklýk þartlarý belirlenmeye çalýþýldý. Yapýlan deneyler sonucunda, en yüksek verime kademe kademe arttýrýlarak 250°C' da gerçekleþtirilen deney þartlarýnda ulaþýldýðý gözlendi.

Etanol+1-nonanol ikili sistemi ve etanol+1-nonanol+su üçlü sistemi için çeþitli karýþýmlarda yoðunluklar ve kýrýlma indisleri 293.15 K de ölçülmüþtür. Ýkili ve üçlü sistemler için aþýrý molar hacim ve molar refraksiyon sapmalarý hesaplanmýþtýr. Aþýrý molar hacim ve molar refraksiyon sapmalarý için Redlich–Kister eþitliði uygulanarak eþitlik katsayýlarý hesaplanmýþtýr.

Sulardaki siyanürün dolgulu kolonlarda oksidasyonu araþtýrýldý. Deneyler paralel ve ters akýþ þartlarýnda, inert dolgulu sistemde, üç farklý sýcaklýkta gerçekleþtirildi. Ýlave olarak, oda sýcaklýðýnda yapýlan deneyler katalitik sistemde tekrarlandý. Herbir farklý durumda yatýþkýn hale eriþildikten sonra kolon çýkýþýndan alýnan sývý numunelerdeki siyanür konsantrasyonlarý titrimetrik olarak belirlendi. Bu deðerler baþlangýç konsantrasyonlarý ile karþýlaþtýrýlarak % oksidasyon verimlerine geçildi. Sonuçta gerek sýcaklýk artýþýnýn, gerekse katalizör ilavesinin oksidasyon veriminde artýþa sebep olduðu görüldü.

Bu çalýþmada son derece büyük potansiyel teþkil eden ve ikincil bir deðerlendirme olanaðý bulunmayan lignoselüloz esaslý atýk materyallerin kültür mantarý P. Ostreatus yetiþtiriciliðinde deðerlendirilmesi amaçlanmýþtýr. Çalýþma sonuçlarýna göre substratlarýn tek olarak deðilde birbirleriyle uygun karýþýmlar halinde kullanýlmasý verim özelliklerini olumlu yönde etkilemiþtir. Çalýþmada fýndýk yapraðý (FY), odun talaþý (OT) ve buðday sapý (BS) esaslý deneme planlarý geliþtirilmiþ olup, tali substratlar olarak da atýk kaðýt (AK), ot (O), alçý (A) ve mýsýr sapý (MS) kullanýlmýþtýr. Çalýþmada FY+AK (50+50) karýþýmlý substrat üzerinde % 54.4 (yaþ substrat aðýrlýðýna oranla) verim deðeri ile en yüksek verim deðeri elde edilmiþtir. Çalýþmada substratlarýn bireysel kullanýmý yerine, birbirleriyle deðiþik karýþým oranlarýnda kullanýlmasý verimi olumlu yönde etkilemiþtir.

Bu çalýþmada buðdaya alternatif olabilecek arpa, çavdar ve mýsýr gibi hububat danelerinde P. ostreatus ve P. sajur-caju türlerinde misellerin materyaller üzerindeki geliþimi gün olarak tespit edilmiþtir. Çalýþmadan elde edilen sonuçlara göre P. ostreatus için çavdarda 8 gün ortalama ile en uygun sonucu elde ederken, buðdayda 10.3 gün ile en uzun süre elde edilmiþtir. P. sajur-caju’da ise çavdarda 9.3 gün ortalama ile en uygun sonuç elde edilirken, buðdayda 16.4 gün ortalama ile en uzun süre elde edilmiþtir. Her iki mantar türü için de çavdar en uygun sardýrma materyali olmuþtur. Çalýþmada kullanýlan mýsýrda görülen kontaminasyon problemi bu materyalle ilgili ilave çalýþmalara gidilmesini zorunlu kýlmaktadýr.

Bu çalýþmada yöredeki biçme atölyelerinden elde edilen kayýn talaþlarýna, turba topraðý(Bolu-Yeniçaða torfu), tavuk gübresi ve pirinç kavuzu gibi katký maddeleri ilave edilerek Pleurotus florida’nýn bu substrat karýþýmlarýnda misel geliþim süreleri ve verim deðerleri incelenmiþtir. Çalýþmadan elde edilen sonuçlara göre odun talaþý (kayýn) + pirinç kavuzu (PK) (80 + 20) karýþýmýnda misel geliþim süresi bakýmýndan 17.20 gün ortalama ile ve verim deðeri açýsýndan 372.40 gr/kg ortalama ile en uygun sonuçlar elde edilmiþtir. Çalýþmada odun talaþý (kayýn) + tavuk gübresi (TG) (80 + 20) karýþýmýnda misel geliþim süresi bakýmýndan 40.8 gün ortalama, verim deðeri açýsýndan 92.80 gr/kg ortalama ile en elveriþsiz sonuçlar elde edilmiþtir. Genel olarak pirinç kavuzu, odun talaþýnýn kültivasyon özelliklerini olumlu yönde etkilerken, prinç kavuzu’nun artan oranlarýnda misel geliþim süresi ve verim deðeri olumlu yönde etkilenmiþtir.