A field–numerical framework for the design of disconnected piled raft foundations in stratified cohesive soils
Şahin Çağlar TunaYasar University, Engineering Faculty, Civil Engineering Department, Izmir, TurkiyeBu çalışma, tabakalı kohezyonlu zeminlerde ayrık kazıklı radye temel (DPRF) sistemlerinin performansını saha yükleme testleri, ampirik değerlendirmeler ve gelişmiş sonlu eleman analizleri kullanarak araştırmaktadır. İzmir, Türkiye’de gerçekleştirilen tam ölçekli enstrümante edilmiş bir barret kazık yükleme deneyi, model kalibrasyonu için oturma ve şaft direnci profilleri sağlamıştır. Saha davranışı, hiperbolik yük–oturma ilişkileri ve qs–cu korelasyonları kullanılarak yorumlanmış, ölçülen ve öngörülen taşıma kapasiteleri arasında karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılmıştır.
Sayısal analizlerde zeminlerin doğrusal olmayan davranışı ve aşamalı inşaat koşulları dikkate alınmış, kalibrasyon sonucunda tüm yük seviyelerinde ±%20 doğruluk sağlanmıştır. Geri analiz, arayüz formülasyonlarının güvenilirliğini doğrulamış ve oturma, rijitlik azalması, şaft/uç direnci mobilizasyonu ile enerji soğurma kapasitesinin değerlendirilmesine imkân vermiştir.
Bağlantısız kazıklı radye temel (DPRF) sistemlerine yönelik parametrik analizler, oturma ve yük aktarımında en büyük etkinin yastık rijitliği ile kazık aralığına ait olduğunu; kazık modülü ve radye kalınlığının ise ikincil etkiler gösterdiğini ortaya koymuştur. Sonuçlar, optimize edilmiş DPRF sistemlerinin, tam bağlantılı kazıklı radye temellerinin rijitliğinin yaklaşık %67’sine ulaşabildiğini ve kohezyonlu zeminlerde daha pratik, performansa dayalı bir alternatif sunduğunu göstermektedir.
Keywords: Disconnected piled raft foundations (DPRF), Cushion stiffness, Finite element analysis, Interaction factor, Stratified cohesive soils, Full-scale load testing
Tabakalı kohezyonlu zeminlerde ayrık kazıklı radye (piled raft) temellerinin tasarımı için saha–sayısal bir çerçeve
Şahin Çağlar TunaYaşar Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi, İnşaat Mühendisliği Bölümü, İzmirBu çalışma, tabakalı kohezyonlu zeminlerde baret ve fore kazıkların performansını saha yükleme deneyleri, ampirik yöntemler ve ileri sonlu eleman analizleri aracılığıyla incelemektedir. İzmir, Türkiye’de gerçekleştirilen tam ölçekli enstrümante edilmiş bir barret kazık yükleme deneyi, model kalibrasyonu için oturma ve şaft direnci profilleri sağlamıştır. Saha davranışı, hiperbolik yük–oturma ilişkileri ve qs–cu korelasyonları kullanılarak yorumlanmış, ölçülen ve öngörülen taşıma kapasiteleri arasında karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılmıştır.
Sayısal analizlerde zeminlerin doğrusal olmayan davranışı ve aşamalı inşaat koşulları dikkate alınmış, kalibrasyon sonucunda tüm yük seviyelerinde ±%20 doğruluk sağlanmıştır. Geri analiz, arayüz formülasyonlarının güvenilirliğini doğrulamış ve oturma, rijitlik azalması, şaft/uç direnci mobilizasyonu ile enerji soğurma kapasitesinin değerlendirilmesine imkân vermiştir.
Bağlantısız kazıklı radye temel (DPRF) sistemlerine yönelik parametrik analizler, oturma ve yük aktarımında en büyük etkinin yastık rijitliği ile kazık aralığına ait olduğunu; kazık modülü ve radye kalınlığının ise ikincil etkiler gösterdiğini ortaya koymuştur. Sonuçlar, optimize edilmiş DPRF sistemlerinin, tam bağlantılı kazıklı radye temellerinin rijitliğinin yaklaşık %67’sine ulaşabildiğini ve kohezyonlu zeminlerde maliyet etkin, performansa dayalı bir alternatif sunduğunu göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: Ayrık kazıklı radye temelleri (DPRF), Yastık rijitliği, Sonlu elemanlar analizi, Etkileşim faktörü, Tabakalı kohezyonlu zeminler, Tam ölçekli yükleme deneyi
Manuscript Language: English